หลี่ฝานเดินออกจากห้อง มองท้องฟ้าที่มืดครึ้ม พลันอดหัวเราะเยาะอยู่ในใจอีกครั้งไม่ได้
ถ้าเดาไม่ผิด อีกไม่นานเผิงปั๋วเจ้าหมอนั่นคงส่งข่าวที่ได้มาไปยังนครหลวง และลอบส่งจดหมายลับให้ผู้มีอำนาจหนุนหลังด้วย
ถึงตอนนั้นเขาก็จะได้ฮุบผลประโยชน์ทั้งหมดไว้คนเดียว
จิ้งจอกเฒ่าผู้นี้คิดลึกซึ้งกว่าที่เห็นภายนอกมากนัก
แต่สำหรับเขาแล้ว ตอนนี้เป็นเช่นนี้ก็ใช้ได้
อย่างน้อยในระยะเวลาอันใกล้ เผิงปั๋วคงไม่ส่งเขาออกไปทำภารกิจเสี่ยงอันตรายอีก เพราะอีกฝ่ายย่อมอยากสืบความลับที่ทำให้เขารอดชีวิตกลับมาได้
กล่าวอีกนัยหนึ่ง ช่วงเวลาต่อจากนี้เขาคงได้พักสบายอย่างหาได้ยาก แม้ภายนอกจะดูเหมือนได้รับการปฏิบัติเป็นพิเศษ แต่แท้จริงแล้วก็ไม่ต่างจากถูกกักบริเวณและจับตาดู
ทว่าเรื่องนี้กลับตรงกับสิ่งที่เขาต้องการพอดี
ตอนนี้สิ่งที่เขาขาดแคลนที่สุดไม่ใช่ความดีความชอบ ตำแหน่งขุนนาง หรือเงินทอง หากแต่เป็นเวลา
ทำให้รากฐานการฝึกฝนมั่นคง เติมเต็มจุดอ่อนในวิถียุทธ์ ขัดเกลาพลัง และซุ่มสะสมกำลัง นี่ต่างหากคือเรื่องสำคัญที่สุดในยามนี้
มีเพียงรากฐานที่มั่นคงเท่านั้น จึงจะยืนหยัดไม่พ่ายแพ้ได้อย่างแท้จริงเมื่อต้องเผชิญมรสุมในวันหน้า
หลี่ฝานเก็บเงินแท่งไว้ให้เรียบร้อย พักผ่อนครู่หนึ่ง แล้วเปลี่ยนเป็นชุดผ้าธรรมดาก่อนออกไปซื้อข้าวของบนถนน
ทั้งเนื้อหมูสด ไก่บ้านเนื้อนุ่มมันกำลังดี ของตุ๋นชั้นเลิศ เหล้าเก่ารสดีสองไห ตลอดจนขนมและลูกกวาดประณีตอีกหลายอย่าง ล้วนถูกบรรทุกจนเต็มรถ
ในใจเขาย่อมเป็นห่วงหูเตี๋ย ภรรยาที่อยู่ในหมู่บ้านเพียงลำพัง ไร้ที่พึ่งพิง
นับตั้งแต่ออกไปทำภารกิจ เขาต้องผ่านคมดาบเงากระบี่และต่อสู้เอาชีวิตรอดมาโดยตลอด ได้เห็นทั้งจิตใจคนอันชั่วร้ายและเล่ห์เหลี่ยมในวงราชการ ยิ่งทำให้เขาคิดถึงชีวิตเรียบง่ายอบอุ่นในหมู่บ้านมากขึ้น