“ยิง!”
หลี่ฝานตะโกนก้อง เหล่าพลธนูพลันปล่อยลูกธนูในมือออกไป
ระยะห่างใกล้เกินไป เพียงระดมยิงระลอกเดียว ม้าศึกของฝ่ายตรงข้ามก็มาถึงเบื้องหน้าแล้ว
โชคดีที่ก่อนหน้านี้ได้สร้างแนวป้องกันเอาไว้ ความเร็วของม้าศึกจึงถูกสกัดลง มิฉะนั้นหมู่บ้านหลิ่วซู่คงถูกพุ่งชนจนแนวป้องกันพังทลายในการบุกครั้งเดียว
แม้ชายฉกรรจ์แห่งหมู่บ้านหลิ่วซู่จะเตรียมใจไว้ตั้งนานแล้ว แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคลื่นคนเถื่อนที่โถมเข้ามา หลายคนก็ยังมีเหงื่อซึมเต็มฝ่ามือ จิตใจตึงเครียด
“ตั้งสติไว้! ห้ามแนวขบวนแตกเด็ดขาด!”
หลี่ฝานยืนอยู่หน้าสุด นำหน้าทุกคน ร่างสูงสง่ามั่นคงดุจขุนเขา พลังปราณโลหิตอันหนักแน่นปะทุออกมา ก่อเกิดสายลมคลุ้มคลั่งพัดหิมะปลิวกระจายไปทั่วฟ้า
เขายืนหยัดเพียงลำพัง ณ จุดที่อันตรายที่สุด เผชิญหน้ากับการโจมตีอันบ้าคลั่งที่สุดของพวกคนเถื่อนโดยตรง
“ฮู่!”
“ฮู่!”
“ฮู่!”
ทุกคนพร้อมใจกันเปล่งเสียงคำรามเพื่อปลุกขวัญกำลังใจ
วินาทีถัดมา ทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกันอย่างจัง!
นักรบคนเถื่อนผู้บุกนำหน้าสุดถือทวนเหล็ก แทงออกมาอย่างดุดัน ปลายทวนแหวกอากาศส่งเสียงหวีดหวิว พุ่งตรงเข้าใส่ชาวบ้านที่ตั้งแนวอยู่เบื้องหน้าอย่างรุนแรง
ทว่าชาวบ้านตัดสินใจฝากชีวิตไว้กับการต่อสู้แล้ว ทวนยาวในมือจึงแทงสวนออกไปอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า!
เดิมทีควรเป็นการแลกชีวิตกันด้วยทวนคนละเล่ม ทั้งสองแทบจะถูกแทงทะลุพร้อมกันและสิ้นชีพ ณ ที่นั้น
หลี่ฝานตวัดดาบยาวในมือ ปัดทวนเหล็กของข้าศึกให้ลอยกระเด็น
แรงมหาศาลสะเทือนจนแขนของนักรบคนเถื่อนชาดิก
ก่อนที่อีกฝ่ายจะทันตั้งตัว ทวนยาวก็แทงทะลุเกราะหนังสัตว์และร่างกายของเขา เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น ก่อนร่างจะร่วงจากหลังม้า!
เมื่อเห็นภาพนี้ ชาวบ้านที่ยังหวาดกลัวอยู่บ้างก็ฮึกเหิมขึ้นในพริบตา!
ที่แท้พวกคนเถื่อนก็ไม่ได้คงกระพันต่อดาบและทวน ขอเพียงโจมตีถูกจุด พวกมันก็กลายเป็นศพได้เหมือนกัน!
เมื่อความมั่นใจเกิดขึ้น พลังต่อสู้ก็เพิ่มพูนขึ้นอย่างฉับพลัน!