เจียงซินส่ายหน้า ท่าทีของคุณนายเสิ่นดีมากแล้ว
“ที่จริงแล้วคุณนายไม่ควรมาที่นี่เลยค่ะ คุณเสิ่นเป็นคนฉลาดและเข้มแข็งมาก เขาต้องรู้แน่ว่าคุณมาที่นี่เพื่ออะไร ไม่ว่าต่อจากนี้เขาจะมองฉันเป็นอะไร เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ก็จะกลายเป็นเสี้ยนหนามในใจเขา”
เมื่อได้ฟังคำพูดที่เปี่ยมด้วยความห่วงใยและจริงใจของหญิงสาว คุณนายเสิ่นกลับรู้สึกละอายจนแทบไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
“ฉันรู้ อาเยี่ยนไม่เคยสนิทกับฉันอยู่แล้ว บางทีหลังจากนี้เขาอาจไม่ยอมรับฉันเป็นแม่อีกเลยก็ได้!”
“แต่ฉันก็จำเป็นต้องมา”
คุณนายเสิ่นหลับตาลง บางทีท่าทีของเจียงซินอาจทำให้เธอซาบซึ้ง จึงค่อย ๆ เล่าเรื่องราวในอดีตของตัวเองให้ฟัง
ตระกูลเสิ่นของพวกเธอมีอำนาจสูงส่งในเมืองหลวง ทว่าตระกูลหลักกลับมีทายาทไม่มากนัก พอมาถึงรุ่นของคุณนายเสิ่น พ่อแม่ของเธอก็มีลูกสาวเพียงคนเดียว
ที่จริงแล้วพ่อของเสิ่นเยี่ยนแต่งเข้าตระกูลฝ่ายหญิง
“ไม่รู้ว่าเป็นวาสนาหรือเวรกรรมกันแน่ พ่อของเสิ่นเยี่ยนก็เคยเป็นอัจฉริยะผู้เลื่องชื่อของมหาวิทยาลัยจิงต้า ฉันกับเขารู้จักกันในรั้วมหาวิทยาลัย”
คุณหนูจากตระกูลใหญ่คนหนึ่ง กับหนุ่มหล่อประจำมหาวิทยาลัยผู้เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ ความรักของทั้งคู่ราวกับเทพนิยาย โด่งดังไปทั่วมหาวิทยาลัย และเผาผลาญช่วงวัยเยาว์ของพวกเขาทั้งสอง
“ตอนนั้นฉันคิดว่าแค่เรารักกัน ก็ต้องฝ่าฟันอุปสรรคทุกอย่างไปได้ ฉันจึงต่อต้านการคลุมถุงชนที่ครอบครัวจัดให้สุดกำลัง ถึงขั้นตั้งท้องก่อนแต่งเพื่อบีบให้พ่อแม่ยอม สุดท้ายฉันก็ทำสำเร็จจริง ๆ”