หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัย ผมมีเงินใช้จ่ายวันละร้อยล้านดอลลาร์

ตอนที่ 1 วันประกาศผล ระบบมาเยือน

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

[จุดลงชื่อยันต์เยี่ยนจู่]

[กด 1 รับระบบสุดแกร่งเดียวกับพระเอก]

……

"นักศึกษาเฉินหยวน คุณได้รับคัดเลือกให้เข้าศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาการศึกษา มหาวิทยาลัยเซินเจิ้น โปรดมารายงานตัวตามหนังสือแจ้งผลการคัดเลือกนี้"

"รายละเอียดวันเปิดเรียน โปรดดูจากคู่มือนักศึกษาใหม่"

นอกหน้าต่าง อากาศร้อนระอุจนสายตาแทบจะบิดเบี้ยว แต่ภายในห้องกลับเย็นสบาย

เฉินหยวนนั่งอยู่หน้าต่าง มือทั้งสองกำหนังสือแจ้งผลการคัดเลือกแน่น พึมพำกับตัวเอง "สาขาวิชาการศึกษา? ทำไมเป็นสาขาวิชาการศึกษาได้ล่ะ ฉันสมัครสาขาภาษาจีนไว้ชัด ๆ นะ!"

ข่าวดีคือ สอบติดมหาวิทยาลัยในฝัน

ข่าวร้ายคือ ถูกปรับสาขา ไม่ใช่สาขาที่อยากเรียน

ทันใดนั้น ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเฉินหยวน

[ติ๊ง ตรวจพบว่าโฮสต์สอบเข้ามหาวิทยาลัยได้สำเร็จ ระบบชีวิตดี ๆ ผูกพันสำเร็จ]

[การจะมีชีวิตที่ดี สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องมีเงิน เพราะเงินช่วยแก้ปัญหาความทุกข์ร้อยเก้าสิบเก้าปัญหาในชีวิต ที่เหลืออีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่แก้ไม่ได้ เพราะเงินไม่พอ]

[ของขวัญพิเศษ: เงินวันละหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์]

[หมายเหตุ: เงินทุนของระบบทั้งหมดมาจากเงินปันผลกองทุน หุ้น ฟิวเจอร์ส สกุลเงินดิจิทัล และตลาดอื่น ๆ เสียภาษีตามกฎหมายจีน แหล่งที่มาชัดเจนและถูกกฎหมาย โฮสต์ไม่ต้องกังวลเรื่องแหล่งที่มาของเงิน]

[ฟังก์ชันอื่น ๆ ของระบบ โปรดให้โฮสต์สำรวจด้วยตัวเอง ตอนนี้ ขอเปิดชีวิตดี ๆ ของคุณได้เลย]

เฉินหยวนตกตะลึงไปครู่หนึ่ง เสียงในหัวชัดเจนเหลือเกิน ทุกคำเขาฟังออก แต่พอรวมกันเป็นประโยคแล้ว เขากลับฟังไม่ค่อยเข้าใจ

อะไรที่เรียกว่า ของขวัญพิเศษ เงินวันละหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์?

นี่มันภาษาจีนกลางหรือเปล่าเนี่ย?

ในขณะเดียวกัน ตรงหน้าเขาก็มีแผงหน้าจอผุดขึ้นมา เหมือนฉายตรงบนเรตินาโดยตรง พอเขาหันหัว แผงหน้าจอก็ขยับตามการมองไปด้วย

[โฮสต์: เฉินหยวน]

[ทรัพย์สิน: 910.91 หยวน]

[เงินรายวัน: 716,630,000 หยวน (ถอนได้)]

เฉินหยวนเผลอกดปุ่มถอนเงินโดยไม่รู้ตัว

จากนั้น แผงระบบก็กระตุกไปหนึ่งที

[โฮสต์: เฉินหยวน]

[ทรัพย์สิน: 716,630,910.91 หยวน]

[เงินรายวัน: ถอนไปแล้ววันนี้ โปรดกลับมาใหม่พรุ่งนี้]

แค่นี้ก็ถอนแล้ว?

แล้วเงินล่ะ?

เฉินหยวนหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋าโดยสัญชาตญาณ พอเปิดหน้าจอก็เห็นข้อความแจ้งเตือนขึ้นต้นด้วยฟองอากาศสีเขียว เนื้อหาด้านหลังถูกซ่อนไว้โดยอัตโนมัติ แต่สี่ตัวอักษรที่ขึ้นต้นข้อความกลับทำเอาหัวใจของเฉินหยวนวูบวาบผิดปกติ

ธนาคารอีฉาง

เฉินหยวนรีบเปิดโทรศัพท์

"บัญชีเลขท้าย 9527 ของท่านได้รับเงินโอน 716,630,000 หยวน เมื่อเวลา 9:31 น. ยอดเงินปัจจุบัน 716,630,910.91 หยวน"

จริงด้วย!?

ระบบให้เงินเขาวันละหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์จริง ๆ พอแปลงเป็นเงินหยวนแล้ว ก็ปาเข้าไปเจ็ดจุดหนึ่งหกหกสามพันล้าน!

วันละหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ ปีหนึ่งก็สามแสนหกหมื่นห้าพันล้านดอลลาร์ ชาตินี้ก็สามล้านล้านดอลลาร์ คิดเป็นมูลค่าเท่ากับแอปเปิลหนึ่งเจ้าเลยนะ!

เฉินหยวนเปิดแอปธนาคารอีฉางอีกครั้ง

ถึงจะเชื่อไปแล้วเจ็ดแปดส่วน แต่เฉินหยวนก็ยังอยากจะยืนยันอีกครั้งว่านี่ไม่ใช่ข้อความที่ส่งมาหลอกเขาอย่างแน่นอน

พอเปิดแอปธนาคารอีฉาง พิมพ์รหัสผ่าน เข้าไปที่หน้าหลักของแอป ก็พบว่าหน้าหลักของตัวเองเปลี่ยนโฉมไปอย่างสิ้นเชิง

หน้าตาเดิมที่สะอาดเรียบร้อย กลับเปลี่ยนเป็นธีมใหม่ มีไอคอนหลายอันกลายเป็นสีขาวทอง

เฉินหยวนกดเข้าไปที่หน้าบัญชีของตัวเอง

แล้วก็เห็นว่าตรงข้างชื่อของตัวเอง มีเหรียญตราอยู่อันหนึ่ง

"ระดับไพรเวทแบงก์กิ้ง · บัตรแพลตตินัม"

ถัดลงไปคือทรัพย์สินของเขา

"ทรัพย์สินของฉัน: 716,630,910.91 หยวน"

เฉินหยวนสูดหายใจลึก ๆ แล้วกลั้นหายใจเอาไว้

ต่อให้มีคนแกล้งเขา ส่งข้อความหลอกแค่นั้นก็พอแล้ว จะแฮกแอปธนาคารอีฉางด้วยได้ยังไง?

นั่นหมายความว่า ระบบเป็นเรื่องจริง!

เขามีระบบจริง ๆ และระบบยังให้เงินเขาวันละหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์อีกด้วย!

จนเกือบจะกลั้นหายใจไม่อยู่ เฉินหยวนถึงได้หายใจเข้าออกเต็มปอดทีใหญ่ สีหน้าฉีกยิ้มกว้างจนปิดไม่มิด

ส่วนเรื่องโดนปรับสาขา ก็นานแล้วที่เขาจะลืมมันไปหมดแล้ว

"อ้าาา!!!"

"เงินไหลมาหาฉันราวกับสายน้ำ วันนี้ถึงจะรู้ว่าฉันเป็นฉัน!!"

"อ้าาา!!!"

พอเฉินหยวนมั่นใจว่าเป็นเรื่องจริงแล้ว สิ่งแรกที่ทำไม่ใช่รีบไปใช้เงิน แต่เป็นการตะโกนสุดเสียง ราวกับจะระบายอะไรบางอย่างออกมา

ในฐานะนักเรียนมัธยมปลายที่เพิ่งสอบจบ หลังจากผ่านชีวิตอันตึงเครียดสามปีในโรงเรียนมัธยม ความกดดันในใจของเฉินหยวนจะให้บอกว่าน้อยคงไม่ใช่เรื่องจริง

โดยเฉพาะตอนที่รู้ว่าตัวเองถูกปรับสาขา ยิ่งเกิดความสับสนขึ้นมาอย่างกะทันหัน

แต่ตอนนี้ พอแน่ใจแล้วว่าตัวเองมีระบบจริง ๆ จะยังมีความกดดันและความสับสนอะไรเหลืออยู่อีกล่ะ?

"ข้างบนน่ะตะโกนอะไรกัน เช้าขนาดนี้ไม่นอน แต่คนอื่นเขายังนอนกันอยู่นะยะ!" เสียงผู้หญิงที่แหลมคมดังเข้ามาจากนอกหน้าต่าง เป็นป้าอ้วนวังบ้านชั้นล่าง

สมกับเป็นป้าอ้วนวัง เสียงทะลุทะลวงยิ่งกว่าตะโกนของเฉินหยวนซะอีก

"หะ?" เฉินหยวนรีบหยุดตะโกน รู้สึกเขิน ๆ เล็กน้อย

เขาตื่นเช้าขนาดนี้เพราะติดนิสัยตื่นหกโมงห้าสิบทุกเช้าจากช่วงมัธยมปลายสามปี นาฬิกาชีวิตยังปรับไม่มา ส่วนคนอื่นอีกหลายคน ตอนเก้าโมงกว่า ๆ ยังเป็นเวลาเข้านอนอยู่เลย

เขาทำให้ชาวบ้านเดือดร้อนแล้วล่ะ

พอหยุดเสียงแล้ว เฉินหยวนก็ขยี้มือไปมา ไม่รู้จะทำอะไรดีสักอย่าง

ไปช้อปปิ้ง?

เมืองเล็ก ๆ แบบนี้จะซื้ออะไรได้? ที่หรูที่สุดก็แค่ร้านอาหารกับเคทีวี ไม่มีแม้แต่โชว์รูมรถสักแห่ง

ออกไปเที่ยว?

นอกจากร้านอินเทอร์เน็ต ก็มีเคทีวี meg กับโรงหนังแห่งเดียวของอำเภอ

แล้วจะทำอะไรได้อีก?

กำลังคิดอยู่ว่าจะทำอะไรดี ก็มีสายโทรเข้าพอดี เฉินหยวนหยิบขึ้นมาดู เป็นเบอร์หน่วยงานราชการแปลกตา แหล่งที่อยู่คือเมืองฮาร์บิน เมืองเอกของมณฑลเฮยหลงเจียง

เฉินหยวนรับสาย

"อรุณสวัสดิ์ คุณเฉิน" ปลายสายมีเสียงผู้หญิงดังมา เสียงดูมีเหตุมีผลและสง่างาม คล้าย ๆ กับเสียงพากย์ตัวละครหนัวหลานในซิทคอมเลิฟอพาร์ตเมนต์

เสียงเพราะขนาดนี้ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือไม่ค่อยได้ยินบ่อยนัก

"ฉันคือผู้จัดการส่วนตัวของธนาคารอีฉาง สาขามณฑลเฮยหลงเจียง รหัสพนักงาน 001112 เจียงอี๋เว่ย ยินดีให้บริการคุณ"

ตอนที่เฉินหยวนเล่นติ๊กต็อก เคยเห็นคลิปที่เกี่ยวกับธนาคาร คนรวยมีผู้จัดการส่วนตัวประจำธนาคาร ถ้าฝากเงินสักสิบกว่าล้าน ผู้จัดการส่วนตัวของธนาคารจะใส่ใจมากกว่าเลขาของตัวเองซะอีก แทบจะตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้ทุกอย่าง

ไม่คิดเลยว่าวันนี้ตัวเองจะมีผู้จัดการส่วนตัวแบบนี้บ้าง

เฉินหยวนแสร้งทำเป็นใจเย็น "สวัสดีครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

เสียงที่ดูมีเหตุมีผลและสง่างามดังขึ้นอีกครั้ง "เรื่องนี้ครับ คุณเฉิน เพราะบัตรธนาคารที่คุณเคยเปิดไว้ก่อนหน้านี้ดูจะไม่เข้ากับระดับเงินของคุณ เราขอเชิญคุณเป็นลูกค้าบัตรเพชรของธนาคารอีฉางอย่างจริงใจ"

"ถ้าสะดวก เราสามารถไปดำเนินการให้ถึงที่บ้านของคุณได้ หรือคุณจะเดินทางมาดำเนินการด้วยตัวเองที่สาขามณฑลเฮยหลงเจียงก็ได้ครับ"

เฉินหยวนฟังเสียงจากในโทรศัพท์ แต่เท้ากลับเดินไปเดินมาอยู่กับที่

ระบบเวทมนตร์จริง ๆ ไม่ต้องกังวลเรื่องแหล่งที่มาของเงินเลย ธนาคารไม่ได้สงสัยเรื่องแหล่งที่มาของเงินด้วยซ้ำ ยังเชิญชวนให้เขาไปอัปเกรดบัตรธนาคารอีก

เฉินหยวนรู้สึกสบายใจขึ้นมาเล็กน้อย รีบตัดสินใจว่าจะไปฮาร์บินสักครั้ง

เมืองเล็ก ๆ ไม่มีที่ให้ใช้เงิน แต่ฮาร์บินในฐานะเมืองเอกของมณฑล มีแน่นอน

เฉินหยวนตัดสินใจไปฮาร์บินทันที

"ถ้าคุณวางแผนจะมาดำเนินการที่ธนาคารด้วยตัวเอง เราสามารถส่งรถมารับคุณโดยเฉพาะได้ มีความจำเป็นต้องใช้ไหมครับ?"

เฉินหยวน: "จำเป็นมากครับ"

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป