ออกมาจากรถเบนซ์ เฉินหยวนกับเจียงอี๋เว่ยแยกย้ายกันไปคนละทาง
จากนั้น เขาก็ขับรถขึ้นทางด่วนที่ใกล้ที่สุดเลย
เขาอยากสัมผัสความสนุกในการขับไมล์คให้เต็มที่!
"วู้ฮู้!"
"ทะยานไปเลย!"
"ฟ้ากว้างใหญ่สุดขอบฟ้าคือความรักของฉัน!"
ช่วงบ่าย บนถนนแทบไม่มีรถ เฉินหยวนขับไมล์ค GLS600 ป้ายแดง เปิดโหมดสปอร์ตพลัส ขึ้นทางด่วนทันที
พลังอันเร้าใจของเครื่อง V8 ส่งแรงผลักให้เฉินหยวนรู้สึกหวาดเสียวจนอะดรีนาลีนพุ่ง
แต่ถึงเครื่อง V8 จะดุราวกับสัตว์ร้ายที่ยากจะข่ม แต่มันก็ยังอยู่ในกำมือของความชำนาญการขับขี่ของเฉินหยวนได้เสมอ
บ่ายแก่ๆ ทางด่วน ไมล์ค
เฉินหยวนขับไปไกลถึง 60 กิโลเมตร ก่อนจะลงจากทางด่วน กลับรถ หาที่จอดรถ แล้วตั้งค่ากลับไปฮาร์บิน
ท้องฟ้าเริ่มใกล้พลบค่ำ ขอบฟ้าเป็นสีส้มแดงของพระอาทิตย์ตก ไฟแอมเบียนต์ในรถดูเด่นชัดกว่าตอนกลางวัน ทำให้เหมือนกำลังขับยานอวกาศ
กลับมาถึงฮาร์บิน พระอาทิตย์ตกก็ถูกแทนที่ด้วยความมืดยามค่ำคืน
เฉินหยวนขับรถไปที่โรงแรมริทซ์-คาร์ลตัน ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากถนนจงหยาง ถือเป็นใจกลางย่าน CBD ที่สำคัญที่สุดของฮาร์บิน
ริมฝั่งแม่น้ำซงหัว ตึกสูงระฟ้ารายล้อม แสงไฟสีขาวเย็นจากผนังกระจกรวมกับจอไฟ LED ประกอบกันเป็นยามค่ำคืนของฮาร์บิน
เฉินหยวนขับรถไปหน้าล็อบบี้โรงแรม มีพนักงานเปิดประตูเดินเข้ามาเปิดประตูหลังให้
เฉินหยวนหน้านิ่ว มองไปที่ประตูหลังที่ถูกเปิดออก พนักงานหน้านิ่งๆ ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตาเฉินหยวน
เฉินหยวนโมโห "ทำไมวะ?"
"ขอโทษครับพี่ ผมเห็นพี่จอดตรงนี้ คิดว่ามี... แหะๆ"
เฉินหยวนยิ่งโมโหมากขึ้น
เพิ่งซื้อรถมาด้วยราคา 4.6 ล้านเมื่อกี้ ตอนนี้คิดว่าฉันเป็นคนขับเหรอ?
ไมล์ค สุดยอด
โว้ย สุดยอดอะไรกัน!
รอไปถึงเซินเจิ้น เขาจะต้องขับซูเปอร์คาร์ให้ได้!
ส่วนที่ฮาร์บิน ไม่มีที่ขายซูเปอร์คาร์จริงๆ ถ้าอยากได้เฟอร์รารี ก็ต้องซื้อรถมือสองหรือไม่ก็ไปเสิ่นหยางหรือปักกิ่ง
แต่ในฐานะมหาเศรษฐีที่มีเงินใช้จ่ายวันละ 100 ล้านเหรียญ การโกรธพนักงานเปิดประตูมันดูเสียศักดิ์ศรี เฉินหยวนถึงจะเพิ่งรวยได้ไม่นาน แต่ก็เข้าใจศิลปะการเป็นคนรวยขั้นสูงแล้ว
ไม่โกรธ ไม่โกรธ ถ้าโกรธจนป่วย แล้วเงินวันละ 100 ล้านเหรียญจะให้ใครใช้?
เฉินหยวน: "(￢_￢)"
เฉินหยวน: "ปิดประตู"
"ครับๆ" พนักงานเปิดประตูหน้าตาประหม่า ปิดประตูลง
เฉินหยวนลงรถเอง ส่งกุญแจรถให้พนักงานที่สีหน้าเต็มไปด้วยความขอโทษ โรงแรมหรูทุกที่มีบริการรับจอดรถ ไม่ต้องจอดเอง
ขอบคุณติ๊กต็อก คลิปสั้นไม่ได้ดูฟรีๆ
จริงด้วย การเรียนรู้ความรู้ไร้สาระบางอย่างก็มีประโยชน์ เผื่อวันหนึ่งเราจะรวยขึ้นมาเฉยๆ ก็ได้
หลังจากส่งกุญแจรถให้พนักงานเปิดประตู เฉินหยวนก็เดินเข้าไปในโรงแรม
ล็อบบี้กว้างใหญ่ เพดานสูงไม่ต่ำกว่า 10 เมตร สูงพอๆ กับตึก 2-3 ชั้น ตรงกลางมีน้ำพุขนาดใหญ่ พ่นน้ำดังซ่าๆ รอบน้ำพุมีโซฟาสีแดงเข้มเรียงราย
พื้นเป็นหินอ่อน ลวดลายสวยงาม บริเวณแผนกต้อนรับก็มีโซฟาสีแดงเข้มหลายตัว สไตล์ยุโรปอเมริกันมาก
ยังไงก็เถอะ ชาวปารีสเรียกตัวเองว่าฮาร์บินเล็กแห่งตะวันตก มันก็คล้ายๆ กันนั่นแหละ
เฉินหยวนเดินไปที่แผนกต้อนรับ ยื่นบัตรประชาชนให้พนักงานสาวต้อนรับเพื่อเช็คอิน
พนักงานสาวต้อนรับหลังจากสแกนบัตรประชาชน ก็มองเฉินหยวนด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย รีบเดินออกมาจากเคาน์เตอร์ "คุณเฉินคะ ขอโทษค่ะ ไม่ทราบว่าคุณจะมาถึงตอนนี้"
"ยังงั้น เชิญคุณไปนั่งพักตรงนี้ก่อนได้ไหมคะ เดี๋ยวฉันรีบแจ้งผู้จัดการและบัตเลอร์ให้ทราบ"
โรงแรมหรูจะมีพิธีการต้อนรับพิเศษสำหรับแขกคนสำคัญ บางโรงแรมถึงขนาดให้ผู้จัดการใหญ่มาต้อนรับด้วยตัวเอง
ส่วนเฉินหยวนจองห้องริทซ์-คาร์ลตันสวีทราคาคืนละ 50,000 กว่าบาท แน่นอนว่าเป็นแขกคนสำคัญ!
แต่บัตเลอร์กับผู้จัดการกลับไม่ได้มารอรับ
นี่ถือเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ ถ้าแขกเขียนจดหมายร้องเรียน สำนักงานใหญ่อาจถึงขั้นลงโทษด้วยตัวเอง
แต่จริงๆ แล้ว พนักงานสาวต้อนรับเข้าใจผิด
เฉินหยวนได้รับโทรศัพท์จากบัตเลอร์ของโรงแรม แต่ตอนนั้นเขากำลังขับรถซิ่งอยู่บนทางด่วน เลยตอบไปสั้นๆ แล้วรีบวางสาย
ส่วนที่บัตเลอร์ถามว่าให้ส่งรถไปรับไหม เฉินหยวนตอบว่าไม่จำเป็น
บัตเลอร์ถามว่าเฉินหยวนจะถึงโรงแรมเมื่อไหร่ เฉินหยวนแค่บอกว่าไม่แน่อาจจะไม่ถึง แล้วค่อยว่ากัน
ดังนั้น บัตเลอร์ไม่รู้ว่าเฉินหยวนจะมาถึงเมื่อไหร่ แน่นอนว่าไม่รู้ว่าจะไปรอรับตอนไหน
เลยเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น
เฉินหยวนงงไปหมด ไม่รู้ว่าทำไมไม่ให้การ์ดห้องตัวเอง แล้วยังยึดบัตรประชาชนไว้อีก
นี่แหละผลของการไม่เคยเห็นโลกกว้าง
บนอินเทอร์เน็ตมีภาพมุมหนึ่งของวังสวรรค์ แต่ถ้าอยากรู้จักวังสวรรค์จริงๆ ต้องมาสัมผัสด้วยตัวเองถึงจะเข้าใจความมหัศจรรย์
ไม่นาน ก็มีผู้ชายสองคนนำหน้า ตามด้วยสาวร่างสูงแต่งชุดต้อนรับหลายคน เดินเข้ามาหาเฉินหยวน
หนึ่งในนั้นเป็นชายวัยกลางคนที่ดูเหมือนหัวหน้า เดินเข้ามาหาเฉินหยวน พูดขอโทษไม่หยุด บอกว่าจะมีค่าชดเชยให้เป็นต้น
ทำให้เฉินหยวนรู้สึกงงๆ ไปหมด
หลังจากเฉินหยวนบอกว่าไม่เป็นไร ชายวัยกลางคนถึงโล่งอก แล้วบอกว่าจะมอบบัตรกำนัลมูลค่า 1,000 เหรียญสหรัฐให้เฉินหยวน ใช้ได้ที่โรงแรมริทซ์-คาร์ลตันทุกสาขาทั่วโลก
หลังจากชายวัยกลางคนเดินจากไป เฉินหยวนถึงได้รับบัตรประชาชนและกุญแจห้องจากชายหนุ่มอีกคน
ชายหนุ่มคนนี้เป็นบัตเลอร์ประจำห้องของเฉินหยวน คอยให้บริการเฉพาะแขกที่พักในริทซ์-คาร์ลตันสวีท
ระหว่างที่ทั้งคู่ขึ้นลิฟต์ด้วยกัน เฉินหยวนก็ถาม "เมื่อกี้พวกคุณหมายความว่ายังไง ทำไมต้องขอโทษผมด้วย"
บัตเลอร์ดูงงเล็กน้อย แต่ก็ตอบตามตรง "เป็นแบบนี้ครับ คุณเฉิน ปกติเราควรมีพิธีต้อนรับตอนคุณเช็คอิน แต่เพราะความผิดพลาดของเรา ทำให้ไม่ได้จัดเตรียมไว้"
"ต้องขอโทษคุณอีกครั้งครับ"
เฉินหยวนเกาหัว อ้อ แบบนี้นี่เอง
ถึงแม้จะเป็นเพราะตัวเองไม่ได้บอกเวลาเข้าพักที่แน่นอน แต่เมื่อพวกเขารู้ว่าผิด ก็แล้วไป
ฉันยกโทษให้พวกคุณแล้ว!
เฉินหยวนใจไม่สั่น มือไม่สั่น ไม่รู้สึกเลยว่าปัญหาอยู่ที่ตัวเอง
โรงแรมก็คิดแบบเดียวกัน ปัญหาที่เกิดขึ้นต้องเป็นความผิดของพนักงานอยู่แล้ว
เป็นไปได้ยังไงที่แขกผู้มีเกียรติที่ใช้เงินคืนละ 50,000 กว่าบาทจะเป็นคนผิด
ลิฟต์มาหยุดที่ชั้น 50 บัตเลอร์หนุ่มทำท่าเชิญ
เฉินหยวนก้าวออกจากลิฟต์ บริเวณหน้าลิฟต์มีโต๊ะไม้ตัวหนึ่ง วางแจกันดอกไม้สดอยู่ข้างบน มีโทรศัพท์มือหมุนวางอยู่ข้างๆ โทรศัพท์แบบนี้ เฉินหยวนไม่เห็นมานานแล้ว ดูเหมือนแม้แต่บ้านในชนบทก็ไม่มีโทรศัพท์ย้อนยุคขนาดนี้
เดินออกจากบริเวณลิฟต์ เข้าไปในโถงทางเดิน พื้นปูพรมนุ่มๆ ตามผนังมีภาพวาดศิลปะหลากหลายสีสันหลากสไตล์ แต่ไม่ใช่แนวแอ็บสแตรกต์ แม้แต่คนธรรมดาก็ยังบอกว่าสวย
เดินไปตามโถงทางเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงริทซ์-คาร์ลตันสวีท หรือที่คนทั่วไปเรียกกันว่าห้องเพรสซิเดนเชียลสวีท
บัตเลอร์หนุ่มใช้การ์ดเปิดประตู เลี้ยวผ่านฉากกั้นทางเข้า ก็เจอห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ ห้องนั่งเล่นกว้างถึง 140 ตารางเมตร ใหญ่กว่าบ้านเฉินหยวนอีก บ้านเขามีแค่ 90 กว่าตารางเมตร ยังไม่ถึง 100
โซฟาในห้องนั่งเล่นสไตล์โมเดิร์น วัสดุขนแกะ จัดวางรอบโต๊ะกาแฟดำทรงเหลี่ยม มีดอกไม้และผลไม้วางอยู่บนโต๊ะ มีการ์ดอวยพรอยู่ข้างๆ
บัตเลอร์บอกว่าเป็นการ์ดต้อนรับที่ผู้จัดการใหญ่เขียนด้วยมือ
บนการ์ดมีชื่อเฉินหยวนจริงๆ ด้วย
เฉินหยวนมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ของห้องนั่งเล่น
ข้างนอกเป็นแม่น้ำซงหัวอันโด่งดังของมณฑลเฮยหลงเจียง เป็นสายน้ำแห่งชีวิตของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตอนนี้ยืนอยู่บนตึกสูงชั้น 50 มองลงไปเห็นแม่น้ำซงหัวคดเคี้ยว เฉินหยวนรู้สึกแปลกใหม่
ราวกับทั้งโลกอยู่ใต้ฝ่าเท้า
นี่เป็นครั้งแรกที่เขามองแม่น้ำซงหัวในมุมนี้
"ห้องนี้ใหญ่แค่ไหน?" เฉินหยวนถาม
"ห้องริทซ์-คาร์ลตันสวีทนี้มีพื้นที่ใช้สอย 280 ตารางเมตร นอกจากห้องรับประทานอาหารและห้องนอนแล้ว ยังมีห้องทำงานหนึ่งห้อง ห้องประชุมหนึ่งห้อง และห้องสปาส่วนตัวหนึ่งห้อง ถ้าคุณต้องการนวด สามารถเรียกนักนวดบำบัดเข้ามาในห้องได้เลย ใช้ไอแพดเครื่องนี้สั่งการได้เลยครับ"