ซูเสี่ยวหม่านรีบก้มลงมองทันที ไม่สนใจแอ่ง “โคลนเน่า” ที่ชวนคลื่นไส้ ยื่นมือไปหยิบสิ่งของขนาดเท่านิ้วก้อยขึ้นมา
“คริสตัลพลัง”
มีสิ่งนี้จริงด้วย
ในหนังสือ ผู้มีพลังพิเศษล้วนเลื่อนระดับด้วยการดูดซับสิ่งนี้ ออกไปทำภารกิจแล้วฐานมอบรางวัลให้ ก็จ่ายเป็นคริสตัลพลังทั้งหมด
ช่วงหลังมันแทบจะกลายเป็นเงินตราที่ใช้กันทั่วไป
ตอนนี้ยังเป็นช่วงแรก ยังไม่มีใครค้นพบวิธีใช้คริสตัลพลัง
ถึงจะเล็กน้อยแค่ไหนก็ยังเป็นของมีค่า เธอไม่รังเกียจ ล้างให้สะอาดด้วยน้ำจากลำธารแล้วโยนเข้ามิติไปทันที
ที่นี่คือห้องตรวจโรค คอมพิวเตอร์บนโต๊ะถูกทำลายไปหมดแล้ว ต่อไปก็ไม่มีสถานีฐานสัญญาณสื่อสาร ของพวกนี้จึงเป็นแค่ภาระ รอเจอของสภาพดีกว่านี้ค่อยเก็บเพิ่มก็ยังไม่สาย
ซูเสี่ยวหม่านตรวจดูภายในห้องจนแน่ใจว่าทั้งตึกไม่มีฝูงซอมบี้
กำมีดแตงโมไว้แน่น เปิดประตูแล้วตรงไปยังห้องยาในโถงใหญ่ พอผลักประตูเข้าไปก็เห็นว่าข้างในจัดวางเป็นระเบียบเรียบร้อย เธอเงยหน้ามองกล้องวงจรปิดบนเพดาน ก่อนหยิบช้อนเหล็กด้ามยาวออกมาจากมิติแล้วบังใบหน้าไว้
“เพล้ง ๆ ๆ...”
ทุบจนแตกละเอียดทุกตัว
ของที่นี่ เธอไม่คิดจะเหลือไว้ให้ใครแม้แต่ชิ้นเดียว
จะทิ้งหลักฐานให้คนอื่นจับได้ไม่ได้เด็ดขาด
พอทำลายกล้องวงจรปิดเสร็จ เธอก็ไม่ค่อย ๆ เก็บทีละกล่องอีกต่อไป เพียงยกมือขึ้น ชั้นวางของก็หายไปทีละชุด ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที ห้องยาขนาดร้อยตารางเมตรก็ว่างเปล่าในพริบตา
เก็บของด้านนอกเสร็จ เธอก็ผลักประตูเล็กด้านในออก
ห้องยาเก็บสำรองก็ไม่เว้น
ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เธอถึงรู้สึกอุ่นใจขึ้นอย่างแท้จริง
แต่เธอไม่ได้รีบออกไป กลับไล่ค้นเสบียงไปทีละห้อง อุปกรณ์การแพทย์ในตึกนี้ล้วนเป็นของล้ำสมัยที่สุด