เมื่อได้ยินเจียงเซิงพูดว่ากลัวจะทำร้ายอาป๋า จี้หมิงเยว่รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
ในความทรงจำของจี้หมิงเยว่ เจียงเซิงเป็นคนถ่อมตัวและสุภาพเรียบร้อยมาตลอด ทำไมจู่ๆ ถึงพูดจาหยาบคายแบบนี้ออกมาได้?
"คุณหยิ่งเกินไปแล้ว!"
อาป๋าโกรธเจียงเซิงมาก มองจี้หมิงเยว่อย่างมั่นคง: "คุณหนู! ได้โปรด ให้ผมสู้กับเขาเถอะ"
"ก็ได้ แต่ห้ามทำให้เขาได้รับบาดเจ็บเด็ดขาด ไม่งั้นฉันไม่ยกโทษให้คุณแน่" จี้หมิงเยว่พูดเตือนอย่างจริงจัง
"คุณหนูวางใจได้ ผมจะยั้งมือให้มากที่สุด!"
อาป๋าถอดเสื้อสูททิ้งทันที กัดฟันเดินไปหาเจียงเซิง
"ถ้าจะลงมือจริงๆ งั้นคุณไม่ต้องยั้งมือเลย"
มองดูอาป๋าที่เดินเข้ามาหา เจียงเซิงเตือนอย่างจริงจัง: "ไม่งั้นฉันกลัวว่าจะทุบตีคุณตายเอา"
"พูดจาโมโหจริงๆ!"
จี้หมิงเยว่กุมขมับอย่างช่วยไม่ได้
ไม่ต้องพูดถึงอาป๋าที่เป็นคู่กรณี ต่อให้เป็นเธอที่ได้ยินเจียงเซิงพูดแบบนี้ ก็ยังรู้สึกอยากลงมือทุบตีเขาขึ้นมาเลย
"มีอะไรเก่งก็โชว์ออกมาให้หมด ถ้าถูกคุณทุบตีตายจริงๆ ฉันยอมจำนน"
อาป๋าหน้าเขียวชะงักเตรียมท่าทาง ถ้าไม่เห็นแก่หน้าจี้หมิงเยว่ วันนี้เขาจะต้องทุบตีไอ้สารเลวนี่ให้ตายให้ได้
"ตอนนี้คุณแข็งแกร่งแค่ไหน?"
เจียงเซิงถามอาป๋าด้วยความอยากรู้
เขารู้แค่ว่าตอนนี้ตัวเองอยู่ขั้นฝึกปราณชั้นสอง แต่ไม่รู้ว่าขั้นฝึกปราณชั้นสองนี้อยู่ในระดับไหนของระบบยุทธ์?
"ไม่กล้าอวดเก่ง ตอนนี้ผมกำลังภายในขั้นต้นสมบูรณ์แบบ ห่างจากขั้นกลางเพียงก้าวเดียว"