หลังยกระดับพลังจนถึงขีดสุด ยอดฝีมือผู้สูงส่งก็มีความเร็วถึงขีดสุดเช่นกัน อีกเพียงนิดเดียวก็จะไล่ตามหลี่เซียวเหยาได้ทัน
ยอดฝีมือผมแดงยกดาบยาวสีเลือดขึ้น เตรียมสั่งสอนมหาจักรพรรดิจอมปลอมผู้นี้สักครา
ทันใดนั้น แสงพลันสว่างวาบใต้ฝ่าเท้าของหลี่เซียวเหยา
「ฟิ้ว!」
ระยะห่างระหว่างทั้งสองพลันเพิ่มขึ้นอีกหลายสิบล้านลี้
ยอดฝีมือผมแดงมีสีหน้าบึ้งตึง ก่อนจะไล่ตามต่อ
พอใกล้จะตามทัน หลี่เซียวเหยาก็วูบหายไปอีกครั้ง ทิ้งระยะห่างออกไปอีก
ในที่สุดยอดฝีมือผมแดงก็เข้าใจ
เจ้าหนุ่มนี่ไม่ได้หนีไม่พ้น แต่จงใจหยอกล้อเขาต่างหาก!
หลี่เซียวเหยาหันกลับมา แลบลิ้นปลิ้นตาใส่ยอดฝีมือผมแดง
「เจ้าตาเฒ่า รีบวิ่งหน่อยสิ!」
「เหตุใดถึงได้ไร้ความสามารถเช่นนี้? ข้าออมมือให้แล้ว ยังไล่ตามข้าไม่ทันอีก!」
ยอดฝีมือผมแดงโกรธจนตัวสั่น น้ำตาแทบจะร่วงอยู่รอมร่อ
สิ้นหวัง!
สิ้นหวังอย่างลึกล้ำ!
เจ้าหนุ่มนี่มันตัวอะไรกันแน่? เหตุใดความเร็วถึงได้รวดเร็วถึงเพียงนี้!
มันไม่ใช่ระดับเดียวกันเลยสักนิด!
ยอดฝีมือผมแดงหยุดฝีเท้า เขารู้ดีว่าแม้จะวิ่งจนพลังที่ยกระดับขึ้นถึงขีดสุดหมดเวลา ก็ไม่มีทางแตะชายเสื้อของเจ้าหนุ่มนั่นได้
แทนที่จะถูกอีกฝ่ายหลอกเล่นอยู่ตรงนี้ สู้ออกไปทำอย่างอื่นยังดีกว่า!
ยอดฝีมือผมแดงหันไปมองห้วงดาราอีกแห่งที่อยู่ไกลออกไป
ที่นั่น กายศักดิ์สิทธิ์ขั้นมหาสำเร็จเยี่ยปู้ฝานกำลังขวางยอดฝีมือเขตต้องห้ามสองคนเอาไว้
แววสังหารอันบ้าคลั่งวาบผ่านดวงตาของยอดฝีมือผมแดง
ในเมื่อไล่ตามมหาจักรพรรดิเซียวเหยาไม่ทัน เช่นนั้นไปสังหารกายศักดิ์สิทธิ์ก็ดีเหมือนกัน!
ไม่เช่นนั้น เมื่อเวลายกระดับพลังถึงขีดสุดหนึ่งชั่วยามสิ้นสุดลง เขาก็ต้องตายอยู่ดี อย่างน้อยก็ต้องลากใครสักคนไปตายด้วย!
「กายศักดิ์สิทธิ์! จงมารับความตาย!」
ยอดฝีมือผมแดงหันเหทิศทาง กลายเป็นดาวตกสีเลือดพุ่งตรงไปหาเยี่ยปู้ฝาน
เมื่อเยี่ยปู้ฝานเห็นยอดฝีมือผมแดงเปล่งประกายเลือดเจิดจ้าทั่วร่าง พุ่งตรงเข้ามาหาตน หัวใจก็พลันสะท้าน
เขาไม่คิดเลยว่าตาเฒ่าผู้นี้จะไม่ไปไล่ตามมหาจักรพรรดิหน้าใหม่ กลับมุ่งหน้ามาหาเขาแทน
แต่เขาก็ไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย
「มาได้ดี! วันนี้ข้าจะสังหารให้หนำใจ!」
เยี่ยปู้ฝานคำรามลั่น พลังโลหิตสีทองทั่วร่างพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ก่อนจะเข้าปะทะโดยตรง
หนึ่งต่อสาม!
ยอดฝีมือผู้สูงส่งสองคนที่ยังไม่ได้ยกระดับพลังถึงขีดสุด กับยอดฝีมือผมแดงอีกหนึ่งคนที่ยกระดับพลังขึ้นถึงขีดสุดแล้ว
เยี่ยปู้ฝานออกหมัดอย่างองอาจ ทุกหมัดแผ่กลิ่นอายสะกดข่มกาลเวลา เข้าปะทะกับทั้งสามอย่างดุเดือด จนห้วงดาราแตกสลาย หมื่นวิถีคร่ำครวญ
เพียงไม่นาน กายศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกโจมตีจนถอยร่นไม่หยุด
ในห้วงสุญญากาศอันไกลโพ้น หลี่เซียวเหยาหยุดฝีเท้าและชะงักไปครู่หนึ่ง
「เจ้าผมแดงแก่นั่นป่วยหรือไง?」
「ไล่ตามข้าไม่ทัน ก็วิ่งไปตีคนอื่นแทน? นี่มันเลือกแกล้งคนอ่อนแอกว่าชัด ๆ」
หลี่เซียวเหยาจับจ้องสนามรบของกายศักดิ์สิทธิ์ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
เดิมทีเขาไม่อยากยุ่งเรื่องของผู้อื่น แต่พอนึกถึงตอนที่ตนฝ่าทัณฑ์สวรรค์เมื่อครู่ กายศักดิ์สิทธิ์ขั้นมหาสำเร็จผู้นี้ก็ช่วยขวางยอดฝีมือผู้สูงส่งสองคนไว้ให้
หากไม่ช่วยกายศักดิ์สิทธิ์ผู้นี้ เขาคงถูกทั้งสามคนนั่นสังหารเป็นแน่
「ข้าหลี่เซียวเหยา แม้จะเป็นพวกไร้ความสามารถที่อาศัยระบบช่วยเพิ่มพลัง แต่ก็เป็นคนรู้จักบุญคุณ บุญคุณเพียงหยดน้ำ ย่อมตอบแทนด้วยธารน้ำพุ」
「อีกอย่าง ตอนนี้คนทั้งจักรวาลกำลังจับตามอง นี่เป็นโอกาสอันดีที่มหาจักรพรรดิเซียวเหยาอย่างข้าจะประกาศศักดาและรวบรวมพลังศรัทธา!」
หลี่เซียวเหยากระแอม เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ รวมปราณไว้ที่ตันเถียน แล้วเปล่งเสียงสะเทือนไปทั่วจักรวาล
「บังอาจนัก! กล้าก่อความวุ่นวายต่อหน้ามหาจักรพรรดิเซียวเหยาอย่างข้า รนหาที่ตาย!」
เสียงดังกึกก้องแผ่ไปทั่วห้วงดาราทั้งหลาย
ประมุขสำนักใหญ่และบรรพชนตระกูลโบราณนับไม่ถ้วนได้ยินเสียงนี้ ต่างตื่นเต้นจนแทบคลั่ง
「มหาจักรพรรดิเซียวเหยา! ที่แท้นามของมหาจักรพรรดิหน้าใหม่ก็คือมหาจักรพรรดิเซียวเหยา!」
「มหาจักรพรรดิจะลงมือสังหารยอดฝีมือผู้สูงส่งแล้ว!」
「ช่างองอาจนัก! เพิ่งบรรลุวิถีจักรพรรดิ ก็กล้าสังหารยอดฝีมือเขตต้องห้ามโดยตรง!」
「กายศักดิ์สิทธิ์มีผู้ช่วยแล้ว! มหาจักรพรรดิทั้งสองอยู่ร่วมยุค จุดจบของเขตต้องห้ามมาถึงแล้ว!」
สรรพชีวิตทั่วหล้าส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี ต่างตะโกนเรียกนามมหาจักรพรรดิเซียวเหยา
พลังศรัทธาที่ไร้รูปร่างเริ่มรวมตัวกันในจักรวาล หลั่งไหลเข้าไปในร่างของหลี่เซียวเหยาไม่ขาดสาย
หลี่เซียวเหยาปลื้มใจสุด ๆ แผนนี้ได้คะแนนเต็ม ทั้งชื่อเสียงและผลประโยชน์ล้วนได้มาครบ!
เขาเหยียบรองเท้าก้าวไร้รอย ร่างวูบหายไป
「ชั่วพริบตานิรันดร์!」
เพียงก้าวเดียว หลี่เซียวเหยาก็ข้ามห้วงสุญญากาศไร้สิ้นสุด มาปรากฏตัวกลางสนามรบในพริบตา
เขาไม่แม้แต่จะปรายตามองยอดฝีมือผมแดงที่ยกระดับพลังถึงขีดสุด แต่หันไปจับจ้องยอดฝีมือผู้สูงส่งสองคนที่ยังไม่ได้ยกระดับพลัง
「พวกเจ้าตาเฒ่าสองคน รุมสามต่อหนึ่งนับเป็นความสามารถอันใด? มาเถิด มาเถิด มหาจักรพรรดิผู้นี้จะเล่นกับพวกเจ้าเอง!」
ยอดฝีมือผู้สูงส่งทั้งสองเดือดดาล พวกเขากวัดแกว่งศาสตราจักรพรรดิในมือ พุ่งเข้าสังหารหลี่เซียวเหยาโดยตรง
「มหาจักรพรรดิที่ไม่สมบูรณ์ กล้าทำตัวอวดดีเช่นนี้หรือ?」
หลี่เซียวเหยายกมุมปากขึ้น
「เคล็ดลับเก้าขั้ว จงเปิด!」
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
ร่างแยกเก้าร่างที่เหมือนหลี่เซียวเหยาทุกประการพลันแยกออกมากลางห้วงดารา
ร่างแยกแต่ละร่างมีพลังการต่อสู้แปดส่วนจากร่างจริง ทั้งพลังโลหิตและจิตวิญญาณก็เหมือนกันทุกประการ จนแยกไม่ออกเลยว่าร่างใดเป็นตัวจริง
หลี่เซียวเหยาสิบคนล้อมยอดฝีมือผู้สูงส่งทั้งสองไว้โดยตรง
「นี่มันวิชามารอันใดกัน!」
ยอดฝีมือผู้สูงส่งทั้งสองตื่นตระหนก พวกเขาใช้ญาณกวาดตรวจอย่างบ้าคลั่ง แต่กลับหาจุดบกพร่องไม่พบเลย
「รับมือ! หมัดพยัคฆ์ดำควักหัวใจ!」
ร่างแยกร่างหนึ่งซัดหมัดใส่แผ่นหลังของยอดฝีมือผู้สูงส่ง
「รับมือ! ลิงขโมยลูกท้อ!」
ร่างแยกอีกร่างเตะเข้าที่โคนขาของยอดฝีมือผู้สูงส่งอีกคน
ส่วนร่างจริงอาศัยความเร็วอันน่าตื่นตะลึงของรองเท้าก้าวไร้รอย พุ่งทะยานไปทั่วห้วงสุญญากาศอย่างบ้าคลั่ง
「เพียะ!」
ฝ่ามือใหญ่ฟาดเข้ากลางหน้าของยอดฝีมือผู้สูงส่งอย่างแรง จนอีกฝ่ายหมุนคว้างกลางห้วงดาราไปสิบกว่ารอบ
จากนั้น ห้วงดาราก็กลายเป็นเวทีรุมยำอย่างโหดเหี้ยม
หลี่เซียวเหยาทั้งสิบอาศัยความได้เปรียบด้านความเร็ว โจมตีใส่ยอดฝีมือผู้สูงส่งทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง
วินาทีก่อนยังเตะอยู่ทางซ้าย วินาทีถัดมาก็ไปอยู่ทางขวาแล้วซัดหมัดใส่
ยอดฝีมือผู้สูงส่งทั้งสองถูกอัดจนมึนงง บาดเจ็บสาหัส กระทั่งชายเสื้อของหลี่เซียวเหยายังแตะไม่ถึง
「อ๊าก! มหาจักรพรรดิมนุษย์ เจ้ารังแกกันเกินไปแล้ว!」
「ถ้ามีความสามารถก็เก็บร่างแยก แล้วมาสู้กันซึ่งหน้า!」
ทั้งสองโกรธจนแทบกระอักเลือด
หลี่เซียวเหยาต่อสู้ไปพลาง เยาะเย้ยไปพลาง
「สู้กันซึ่งหน้า? คิดว่าข้าโง่หรือไร!」
「ข้าแยกร่างออกมาด้วยความสามารถของข้า แล้วเหตุใดข้าต้องเก็บกลับไปด้วย?」
「ใต้หล้านี้ วิชายุทธ์ทั้งปวงพ่ายแพ้แก่ความเร็ว พวกเจ้ากินฝุ่นของข้ายังไม่ทัน แล้วจะสู้ไปเพื่ออะไร!」
「เคลื่อนไหวเชื่องช้าเช่นพวกเจ้า ต่อให้ไปแย่งไข่กับพวกป้าหน้าหมู่บ้านก็ยังแย่งไม่ทัน!」
ยอดฝีมือผู้สูงส่งทั้งสองฟังไม่เข้าใจเลยว่าการแย่งไข่หมายถึงอะไร แต่ก็รู้ดีว่านั่นเป็นคำดูหมิ่นอย่างยิ่ง
ทั้งสองถูกอัดจนเริ่มสงสัยในชีวิต หมดหนทางตอบโต้โดยสิ้นเชิง
แม้พลังโจมตีของมหาจักรพรรดิเซียวเหยาผู้นี้จะไม่ถึงขั้นทำลายฟ้าดินเหมือนมหาจักรพรรดิคนอื่น แต่ความเร็วกลับเหลือเชื่อเกินไป!
ทุกการโจมตีล้วนลงตรงจุดที่รับมือยากที่สุด ป้องกันไม่ทัน แม้บาดแผลจะไม่สาหัส แต่ความอัปยศนั้นหนักหนายิ่งนัก!
ทั้งสองสบตากัน ต่างมองเห็นความคิดที่จะล่าถอยในดวงตาของอีกฝ่าย
หากสู้ต่อไปเช่นนี้ พวกเขาคงถูกหยามจนตายเป็นแน่!
「ไป! กลับเขตต้องห้าม!」
ทั้งสองกลายเป็นลำแสงสองสาย พุ่งหนีไปยังส่วนลึกของจักรวาลโดยไม่หันกลับมามอง
เดิมทีทั้งสองมาจากเขตต้องห้ามเดียวกัน บัดนี้จึงหนีเร็วกว่ากระต่ายเสียอีก
หลี่เซียวเหยาหยุดฝีเท้า โบกมือเก็บร่างแยก แล้วปัดมือสองสามครั้ง
「หนีเร็วไม่เบา!」
「สักวันข้าจะกวาดล้างเขตต้องห้ามของพวกเจ้าให้สิ้นซาก」