กัวกวาต่อว่า:
【ใครบอกว่าไม่จริง?
หลังจากหลิวกวงซวี่ไปถึงในอำเภอ ใครจะไปคิดว่าไม่นานนักก็ไปทอดสะพานถึงคุณหนูหลี่ฮุ่ยหลานบุตรสาวของคหบดีผู้มั่งคั่ง
หลี่ฮุ่ยหลานชื่นชมในความรู้ความสามารถของหลิวกวงซวี่ หลิวกวงซวี่ถือโอกาสเล่าตัวเองว่าถูกอาจารย์บังคับ ขัดขืนไม่ได้จึงต้องแต่งกับธิดาหน้าตาอัปลักษณ์ของอาจารย์ พูดให้ตัวเองดูน่าสงสารยิ่งกว่าน่าสงสาร
ยังบอกอีกว่า อาจารย์อาศัยสัญญาแต่งงานนี้บีบบังคับให้ตนต้องเลี้ยงดูอาจารย์ยามแก่เฒ่า
หลี่ฮุ่ยหลานฟังแล้วก็ระเบิดโทสะทันใด ลูกสาวที่แต่งออกไปแล้วก็เหมือนน้ำที่สาดออกไปแล้ว เหตุใดบุตรเขยต้องเลี้ยงดูพ่อตายามแก่?
นี่มันผิดธรรมเนียม! ผิดจารีต!
หลี่ฮุ่ยหลานยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธ จึงหาคนไปติดสินบนซ่องโจรกลุ่มหนึ่ง บุกเข้าไปในบ้านอาจารย์หวังโดยตรง สังหารอาจารย์หวังและหวังซิ่วซิ่วอย่างโหดเหี้ยม
พวกโจรยังค้นข้าวของในบ้านอาจารย์หวังจนเละเทะ ทำทีเหมือนเป็นการเข้าบ้านชิงทรัพย์】
ซ่งเหยาเหยาพูดด้วยโทสะ:
【นี่มันบ้าคลั่งสิ้นดี!
กัวกวา แล้วพวกโจรนั่นสุดท้ายถูกทางราชการจับได้หรือไม่? สืบไปถึงหลี่ฮุ่ยหลานหรือเปล่า?】
ทุกคนในที่นั้นได้ยินถึงตอนนี้ ก็พากันสูดหายใจเฮือกอย่างพร้อมเพรียง ช่างโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว
ดูไม่ออกเลยว่าหลิวกวงซวี่จะใจร้ายกาจถึงเพียงนี้ ต้องการกำจัดอาจารย์หวังและหวังซิ่วซิ่ว แต่กลับยุแหย่หลี่ฮุ่ยหลาน ให้นางกลายเป็นมีดที่ใช้สังหารไป
กัวกวาไขความต่อ:
【พวกโจรถูกคนที่หลี่ฮุ่ยหลานส่งไปภายหลังจัดการอย่างเงียบๆ เพื่อนบ้านพบศพอาจารย์หวังและหวังซิ่วซิ่วก็เป็นเวลาหลายวันผ่านไปแล้ว ศพทั้งสองส่งกลิ่นเน่าเหม็น เพื่อนบ้านจึงรีบไปแจ้งทางการ แต่ทางจวนเจ้าเมืองกลับสืบไม่พบสิ่งใด เรื่องนี้จึงกลายเป็นคดีค้างฝังไม่รู้จบในท้องถิ่น
ด้วยคำหวานลวงจากหลิวกวงซวี่ หลี่ฮุ่ยหลานโดยที่ไม่มีพิธีสู่ขอสามสื่อหกซิ่นใดๆ ก็ลักลอบได้เสียกับหลิวกวงซวี่ และนางยังตั้งครรภ์อีกด้วย
เมื่อพ่อบ้านหลี่มาพบเข้า ท้องของหลี่ฮุ่ยหลานก็เห็นเป็นรอยนูนแล้ว
พ่อบ้านหลี่ทราบเรื่องภูมิปัญญาของหลิวกวงซวี่แล้ว ก็คิดว่าวันหนึ่งสกุลหลี่ของพวกตนอาจอาศัยบุตรเขยคนนี้พาพวกตนทะยานขึ้นสู่ความรุ่งเรือง
แม้พ่อบ้านหลี่จะไม่พอใจมากที่หลิวกวงซวี่กับบุตรสาวของตนลักลอบได้เสียโดยไม่มีคนกลางสู่ขอ แต่เรื่องก็มาถึงขั้นนี้แล้ว และเพื่อความมั่งคั่งรุ่งโรจน์ในภายภาคหน้า จึงจำใจยินยอมการแต่งงานของทั้งคู่
สกุลหลี่ของพวกตนทรัพย์สินมากมาย มีสมบัติพอจะเลี้ยงดูหลิวกวงซวี่ได้!
ก็เป็นเช่นนี้ หลิวกวงซวี่ไม่ได้ใช้สินสอดแม้แต่อีแปะเดียว ก็ได้แต่งกับคุณหนูของคหบดีผู้มั่งคั่ง และได้ใช้ชีวิตที่ดีอย่างไม่ต้องทุกข์กังวลเรื่องกินอยู่
หลิวกวงซวี่เก็บสะสมเงินได้จำนวนหนึ่งแล้ว ก็ซื้อเรือนนอกตลาดหลังหนึ่ง ซื้อบ่าวรับใช้และนางกำนัล รับมารดาหลิวเข้ามาอยู่ในอำเภอ ใช้ชีวิตอย่างคุณหนูผู้เฒ่า
เพราะพ่อบ้านหลี่ หลิวกวงซวี่จึงได้รู้จักกับเหล่าคหบดีไม่น้อย เขาก็ค่อยๆ มีความทะเยอทะยาน เริ่มไม่พึงใจกับชีวิตที่ถูกพ่อบ้านหลี่ควบคุม
หลิวกวงซวี่สมคบกับคนภายนอก จัดการบุตรชายหลายคนของพ่อบ้านหลี่ ให้ตายก็ตาย ให้บ้าก็บ้า
พ่อบ้านหลี่สงสัยว่ามีคนจงใจเล่นงานครอบครัวตน แต่นึกไม่ถึงหลิวกวงซวี่เลยสักนิด
หลักๆ ก็เพราะหลิวกวงซวี่ยามปกติทำเป็นหูไม่ฟังเรื่องนอกกาย ใจจดจ่อเพียงตำราปราชญ์ ภาพลักษณ์หนอนหนังสือนี้เองที่หลอกพ่อบ้านหลี่
กำจัดบุตรชายทั้งหลายของพ่อบ้านหลี่แล้ว หลิวกวงซวี่ก็จับบุตรชายสองคนของพี่ชายของคนรับใช้ใกล้ชิดพ่อบ้านหลี่ ข่มขู่ให้คนรับใช้คนนั้นวางยาพิษพ่อบ้านหลี่
คนรับใช้คนนั้นเป็นหมันไม่มีวี่แววมีบุตร ควันธูปสืบสกุลของพวกตนยังต้องพึ่งบุตรชายสองคนของพี่ชาย เด็กสองคนนั้นจะเกิดเรื่องไม่ได้เป็นอันขาด เขาจึงต้องทรยศพ่อบ้านหลี่ วางยาพิษเรื้อรังให้แก่เขา
คนรับใช้ผู้นี้ อยู่รับใช้พ่อบ้านหลี่มาเกินยี่สิบปีแล้ว พ่อบ้านหลี่ยามปกติไว้ใจเขามาก จึงไม่ทันระวังตัว
หนึ่งปีต่อมา พ่อบ้านหลี่พิษกำเริบสิ้นชีพ หลิวกวงซวี่ก็ยึดครองสกุลหลี่ทั้งหมด
พ่อบ้านหลี่ตายแล้ว หลิวกวงซวี่ก็รับมารดาหลิวเข้าจวนสกุลหลี่
หลิวกวงซวี่หวั่นคำนินทาจากคนภายนอก ถึงแม้ไม่ได้เปลี่ยนจวนสกุลหลี่เป็นจวนสกุลหลิว แต่ทั้งจวนสกุลหลี่ล้วนอยู่ในการควบคุมของหลิวกวงซวี่
ฟ้าดินช่างไม่ยุติธรรม หลายปีต่อมาหลิวกวงซวี่สอบได้จวี่เหริน หลังจากนั้นก็ฝ่าด่านจนถึงการสอบหน้าพระที่นั่ง สุดท้ายถูกฮ่องเต้องค์ปัจจุบันทรงคัดเลือกให้เป็นปั่งเหยี่ยน
คราวแห่ม้าท่องตลิ่งนั้น ฮูหยินของหลิวกวงซวี่ในตอนนี้เฉิงฉินฉินหมายตาเขาเข้า
เฉิงฉินฉินเป็นบุตรอนุของจวนเจิ้นกั๋วกง แม้จะเป็นบุตรอนุ แต่คู่ควรกับหลิวกวงซวี่ยิ่งนัก
ขณะนั้นหลิวกวงซวี่ทราบว่าจวนเจิ้นกั๋วกงคิดจะยกบุตรอนุให้แก่ตน ก็ยินดีปรีดายิ่ง แต่พอยามเห็นรูปโฉมเฉิงฉินฉิน ก็กลับมีสีหน้ารังเกียจดูแคลน ถึงแม้เขาจะรังเกียจที่เฉิงฉินฉินทั้งอ้วนทั้งกำยำ ไร้เยื่อใยหญิงสาวสักนิด แต่เทียบกับอำนาจแล้ว หญิงขี้ริ้วจะนับเป็นอะไรได้?
บุตรสาวของจวนกั๋วกงไม่มีทางเป็นอนุภรรยาเด็ดขาด หลิวกวงซวี่จึงได้แต่ลดหลี่ฮุ่ยหลานจากภรรยาเอกเป็นอนุ
หลี่ฮุ่ยหลานจะยินยอมได้อย่างไร?
กว่าหลิวกวงซวี่จะได้เป็นปั่งเหยี่ยน กว่าที่นางจะได้เป็นภรรยาขุนนาง เหตุใดนางต้องจากภรรยาเอกที่ถูกต้องมาเป็นอนุภรรยาที่ไม่มีหน้ามีตาด้วย?
แต่หลิวกวงซวี่แข็งกร้าวไม่ยินยอม หลี่ฮุ่ยหลานจนปัญญา จึงได้แต่ใช้เรื่องการตายของอาจารย์หวังและหวังซิ่วซิ่วในครั้งนั้น พยายามบีบบังคับให้หลิวกวงซวี่ล้มเลิกความคิดลดภรรยาเอกเป็นอนุ
แต่นี่กลับเตือนให้หลิวกวงซวี่นึกถึงอดีตอันเน่าเฟะของตนขึ้นมา
คิดไปก็ทำไป ระหว่างที่หลี่ฮุ่ยหลานไปไหว้พระบนเขา ก็ให้คนปลอมเป็นโจรภูเขา สังหารหลี่ฮุ่ยหลานและบุตรสาวของตัวเองเสีย
หลังจากหลี่ฮุ่ยหลานตาย หลิวกวงซวี่ก็ทำเป็นโศกเศร้าอาลัยรัก ผู้คนต่างว่าเขามีความรักความชอบธรรม ต่อหลี่ฮุ่ยหลานรักลึกซึ้งมั่นคง เพียงแต่โทษที่หลี่ฮุ่ยหลานวาสนาน้อย เพิ่งได้เป็นภรรยาขุนนางไม่กี่วันก็จากไป พร้อมกับบุตรสาวของนางที่ตามไปด้วย ช่างเป็นความผันแปรของโลกา!
หลังจากหลี่ฮุ่ยหลานตาย ก็ไม่มีอุปสรรคอีกแล้ว หลิวกวงซวี่ใช้ทรัพย์สินสกุลหลี่เป็นสินสอด แต่งกับเฉิงฉินฉิน
ด้วยความช่วยเหลือจากจวนเจิ้นกั๋วกงตลอดหลายปีนี้ หลิวกวงซวี่จึงก้าวมาถึงตำแหน่งตงอี้ไท่ฟูขั้นขั้นสี่ปัจจุบัน
แม้ว่าตงอี้ไท่ฟูจะเป็นตำแหน่งว่างไร้งาน แต่อย่างไรก็เป็นตำแหน่งขั้นสี่ ซึ่งน้อยคนนักจะต่อสู้ดิ้นรนได้เร็วเพียงนี้!】
ซ่งเหยาเหยาฟังประวัติการเลื่อนขั้นของหลิวกวงซวี่จบแล้ว ก็อดตัวสั่นเยือกไม่ได้
ขุนนางที่นั่งใกล้ครอบครัวหลิวกวงซวี่ ต่างก็ขยับถอยห่างออกไปทีละน้อย
ทุกคนในที่นั้น ล้วนอดตัวสั่นเยือกไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าหลิวกวงซวี่ยามปกติทำเป็นมีทีท่าบัณฑิต แต่กลับทำเรื่องสังหารอาจารย์ผู้มีพระคุณ สังหารคู่หมั้น สังหารภรรยา สังหารบุตรสาวได้ลงคอ คนเรานี่ จะดูเพียงผิวเผินไม่ได้จริงๆ
ในเวลานี้ เสียงในใจของซ่งเหยาเหยาก็ดังขึ้นอีกครั้ง:
【กัวกวา นี่คือที่ว่าไร้พิษสงไม่ใช่บุรุษงั้นรึ?
หลิวกวงซวี่คนนี้ตลอดทางล้วนอาศัยสตรีทะยานขึ้นมา ช่างเป็นบุรุษงอมืองอเท้า!
สังหารคนมามากมายแล้ว กระทั่งลูกสาวแท้ๆ ของตัวก็ไม่ละเว้น เสือร้ายยังไม่กินลูกตัวเองเลย หลิวกวงซวี่นี่มันไร้มนุษยธรรมยิ่งกว่าสัตว์เดรัจฉาน!
คนเช่นนี้ ได้เป็นขุนนางแล้ว ชาวบ้านจะยังมีชีวิตดีๆ อยู่หรือ?
ยังดีที่ตอนนี้เป็นเพียงตำแหน่งว่าง หากเข้าสู่ตำแหน่งสำคัญในราชสำนัก ไม่ถูกใจใคร ก็จัดการสังหารเสียตรงๆ เลยหรือ?】
ผู้ที่ได้ยินเสียงในใจ ต่างก็พยักหน้าพร้อมเพรียง หากวันใดหลิวกวงซวี่ได้อำนาจขึ้นมา จะเป็นอย่างไรได้!
ฮ่องเต้ทรงได้ยินเสียงในใจนี้ กลับพระพักตร์เปลี่ยนไปมาก ในหมู่ขุนนางของพระองค์ เหตุใดจึงมีคนที่ชั่วร้ายถึงเพียงนี้?