ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าศิษย์ เจียงเยว่หลีก็เดินมาถึงกลางเวทีประลองแล้ว
นางเงยหน้ากวาดตามองรอบด้าน ก่อนยืนนิ่งรอผู้ท้าประลองขึ้นเวที
เมื่อเจียงเยว่หลีขึ้นเวที บรรดาอัจฉริยะที่ก่อนหน้านี้ยังเงียบงันอยู่ด้านล่างก็เริ่มส่งเสียงฮือฮา
“เซียนกระบี่หลิงหลง ข้าขอท้าประลอง!”
ทันใดนั้น เสียงใสกังวานเสียงหนึ่งก็ดังขึ้น เงาร่างอรชรพลันก้าวออกมาจากฝูงชน
ผู้มาเยือนคือหลินซู่เอ๋อร์ ผู้ได้อันดับเจ็ดในการทดสอบหลิงเซียวครั้งก่อน และเป็นศิษย์พี่หญิงใหญ่แห่งยอดเขาดารา
แม้นางจะมิใช่บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว แต่ฝีมือกลับแข็งแกร่งยิ่ง อีกทั้งยังเป็นผู้เหมาะสมที่สุดที่จะขึ้นเป็นประมุขยอดเขาดาราคนต่อไป
“ศิษย์น้องเจียง ได้ยินว่าในสามสิบหกยอดเขาล่างไม่มีผู้ใดเป็นคู่ต่อสู้ของเจ้า วันนี้ข้าจะขอประมือกับเจ้าเอง หวังว่าเจ้าจะไม่ทำให้ข้าผิดหวัง!”
หลินซู่เอ๋อร์กล่าวอย่างหยิ่งผยอง
เจียงเยว่หลีได้ยินดังนั้นก็เผยรอยยิ้มสงบนิ่ง “ข้าไม่ทำให้เจ้าผิดหวังแน่”
“ดี เช่นนั้นเชิญ!”
ขณะกล่าว หลินซู่เอ๋อร์กำกระบี่ยาวในมือขวา ส่วนมือซ้ายจับด้ามกระบี่ไว้ พลังวิญญาณมหาศาลพลุ่งพล่านออกจากฝ่ามือ
นางสะบัดกระบี่ พลังวิญญาณข้างกายก็แปรเป็นมังกรปราณกระบี่ยาวเหยียด
มังกรปราณกระบี่ตัวนี้ยาวหลายร้อยจั้ง พาดผ่านท้องฟ้า น่าสะพรึงกลัวประหนึ่งสัตว์เทพโบราณ
“โฮก!”
มังกรปราณกระบี่คำรามลั่น กางเขี้ยวกางเล็บพุ่งเข้าใส่เจียงเยว่หลี
“ปราณกระบี่แปรเป็นมังกรหรือ?”