“มาอีกคนแล้วหรือ?” ใบหน้าราวกะโหลกของจอมมารกัดกระดูกเผยแววฉงนขึ้นมาเล็กน้อย แต่ไม่นานก็ถูกแทนที่ด้วยรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม “ก็แค่เด็กสาวคนหนึ่ง แม้กลิ่นอายจะแปลกประหลาด แต่ก็เปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้หรอก!”
ราชันมังกรสวรรค์ยิ่งคำรามอย่างเดือดดาล “มาเพิ่มอีกคนก็แค่มาตาย! ดีเลย จะได้กลืนกินพร้อมกันเสีย!”
ทว่าเสียงโอหังของพวกเขายังไม่ทันขาดคำ มู่หรงหมิงเยว่ก็ลงมือแล้ว!
นางไม่พูดพร่ำแม้แต่น้อย กระทั่งสายตาห่วงใยของเจียงเยว่หลีก็ยังไม่ปรายมอง จิตใจทั้งหมดของนางแปรเปลี่ยนเป็นเจตนาสังหารอันเย็นเยียบ จับจ้องอยู่ที่จอมมารกัดกระดูก!
นางชูสองนิ้วประหนึ่งกระบี่ แล้วตวัดไปทางจอมมารกัดกระดูกจากระยะไกล!
“เคร้ง——!”
ปราณกระบี่สีเทาหม่นสายหนึ่งดูสามัญ ทว่าราวกับแฝงไว้ด้วยโลกีย์หมื่นจั้ง ความโศกสุขของสรรพชีวิต และวัฏจักรเกิดดับของสังสารวัฏ พลันพุ่งออกจากปลายนิ้วของนาง!
ทันทีที่ปราณกระบี่สายนี้ปรากฏขึ้น แม้จะไม่ได้ก่อเกิดปรากฏการณ์สะเทือนฟ้าดิน แต่เส้นทางที่มันพาดผ่านห้วงมิตินั้นกลับราวกับนำพาทั้งมิติ กาลเวลา กระทั่งกฎเกณฑ์ให้ “ข้ามผ่าน” ไปด้วยกัน ก่อนคืนสู่ความดับสูญและจุดสิ้นสุด!
สีหน้าของจอมมารกัดกระดูกแปรเปลี่ยนฉับพลัน! เขาสัมผัสได้ถึงวิกฤตที่ไม่เคยประสบมาก่อน!
สภาวะที่แฝงอยู่ในปราณกระบี่นั้น ถึงกับทำให้จิตแห่งมรรคาของมารเฒ่าผู้บำเพ็ญมานานหลายพันปีอย่างเขาสั่นคลอน ราวกับมองเห็นภาพอันน่าสะพรึงกลัวที่วิชามารของตนสูญสลาย และวิญญาณตกสู่สังสารวัฏอันไร้สิ้นสุด!
“หมื่นวิญญาณคุ้มกาย!”
เขากรีดร้องเสียงแหลม พลันเร่งเร้าธงหมื่นวิญญาณที่สลักใบหน้าผีนับไม่ถ้วนอย่างบ้าคลั่ง!
ผืนธงสั่นสะเทือนรุนแรง วิญญาณดิบหลายร้อยล้านดวงกรีดร้องพลางทะลักออกมา รวมตัวเป็นโล่วิญญาณสีดำหนาทึบ ตั้งขวางอยู่เบื้องหน้า! นี่คือสมบัติมารประจำกายที่เขาหลอมสร้างมานานหลายพันปี มีพลังป้องกันแข็งแกร่ง เคยช่วยเขาต้านทานการโจมตีสังหารจากว่าที่จักรพรรดิขั้นสูงสุดมาหลายครั้ง!
ทว่า—
“ฉึก——!”
ไม่มีเสียงระเบิดสะเทือนฟ้าดิน มีเพียงเสียงฉีกขาดแผ่วเบาจนชวนให้ใจสั่น!
ทันทีที่ปราณกระบี่สีเทาหม่นสัมผัสโล่วิญญาณ