หลี่เทียนหยวนพยักหน้า ก่อนหันไปมองเจียงเยว่หลีซึ่งยืนสงบอยู่ข้างกายมาตลอด นางเองก็ตื่นเต้นจนหัวใจเต้นระรัวไม่ต่างกัน
“เยว่หลี”
“ศิษย์อยู่นี่เจ้าค่ะ!”เจียงเยว่หลีรีบก้าวออกมา ดวงตาคู่งามเปี่ยมด้วยความเลื่อมใสและตื่นเต้น ทั้งยังมีความกังวลที่ยากจะสังเกตเห็นแฝงอยู่เล็กน้อย
การพิสูจน์มรรคาสู่มหาจักรพรรดินั้นเป็นหนทางเสี่ยงตายถึงเก้าส่วน ตลอดกาลนานมาไม่รู้มีอัจฉริยะกี่คนต้องล้มเหลวอยู่ตรงขั้นนี้ แล้วนางจะไม่เป็นห่วงอาจารย์ได้อย่างไร
หลี่เทียนหยวนมองนาง แววตาอ่อนโยนเจือความห่วงใยฝากฝัง “การเก็บตัวครั้งนี้ของอาจารย์ อย่างสั้นก็หลายสิบวัน อย่างนานก็หลายเดือน ภายนอกอาจเกิดเรื่องใดขึ้นก็ได้ แม้เจ้าจะบรรลุขั้นราชันสวรรค์แล้ว แต่เพิ่งก้าวสู่ขอบเขตนี้ ยังต้องใช้เวลาทำให้มั่นคง ระหว่างที่อาจารย์ปิดด่าน เจ้าจงดูแลยอดเขากระบี่หลิงอวิ๋น ตั้งใจบำเพ็ญเพียร หากไม่จำเป็นก็อย่าออกไปไหน”
ขณะกล่าว เขาสะบัดแขนเสื้อ แสงสองสายพลันพุ่งไปหาเจียงเยว่หลี
สายแรกคือหยกพกเก่าแก่ชิ้นหนึ่ง สลักลวดลายกระบี่อันลึกลับเอาไว้ แผ่ไอคมกล้าที่ทำให้ผู้คนใจสั่น “นี่คือ ‘หยกประดับกระบี่ไร้ขีดจำกัด’ ภายในบรรจุปราณกระบี่สามสายของอาจารย์ แต่ละสายล้วนสังหารว่าที่จักรพรรดิได้ เมื่อถึงคราวคับขัน มันจะคุ้มครองเจ้าให้ปลอดภัย”
สายที่สามคือขวดหยกใบหนึ่ง ปากขวดผนึกด้วยอักขระซับซ้อน ภายในมีของเหลวระยิบระยับดุจดวงดาวไหลเวียนอยู่เลือนราง “นี่คือ ‘ของเหลวต้นกำเนิดดวงดาว’ มีประโยชน์ต่อการทำให้ขอบเขตราชันสวรรค์ของเจ้ามั่นคง”
สมบัติทั้งสองชิ้นนี้ เพียงชิ้นเดียวก็เพียงพอให้ว่าที่จักรพรรดิแย่งชิงกันได้ ทว่าบัดนี้หลี่เทียนหยวนกลับมอบให้โดยไม่ใส่ใจ เพียงเพื่อปกป้องศิษย์ให้ปลอดภัยและช่วยให้นางบำเพ็ญเพียร