“บุตรศักดิ์สิทธิ์กู้ ท่านมาถึงเมืองจื่อหยางครานี้ คงมุ่งหมายจะช่วงชิงวาสนาในจวนเซียนไท่หยวนอย่างแน่นอนกระมัง?”
ชายหนุ่มในชุดคลุมสีน้ำเงินยิ้มเอ่ย ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มประจบประแจง แววตาเผยความอิจฉาและยำเกรงอยู่เล็กน้อย
“ย่อมเป็นเช่นนั้น จวนเซียนไท่หยวนเป็นโบราณสถานจากยุคบรรพกาล ภายในต้องซุกซ่อนสมบัติล้ำค่าและวาสนานับไม่ถ้วน ในเมื่อข้ากู้จิ่วเกอมาถึงแล้ว ย่อมไม่กลับไปมือเปล่า”
กู้จิ่วเกอยกคางขึ้นเล็กน้อย มุมปากเผยรอยยิ้มมั่นใจ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยอำนาจบาตรใหญ่
“พรสวรรค์ของบุตรศักดิ์สิทธิ์กู้เหนือสามัญ ทั้งยังมีพลังแข็งแกร่ง การเดินทางสู่จวนเซียนไท่หยวนครั้งนี้ ท่านต้องโดดเด่นเป็นแน่ และได้รับมรดกสืบทอดจากจวนเซียน ถึงตอนนั้นท่านย่อมกลายเป็นตำนานแห่งแคว้นเสินโจว พวกเราก็พลอยได้รับอานิสงส์ไปด้วย”
หญิงสาวอีกคนในชุดคลุมสีแดงเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะหวานใส เสียงของนางกังวานไพเราะดุจระฆังเงิน ฟังแล้วให้รู้สึกเบิกบานใจ
“ฮ่า ๆ ชมเกินไปแล้ว เพียงแต่ในจวนเซียนไท่หยวนมีอันตรายอยู่ทุกหนแห่ง แม้แต่ข้าก็ยังไม่กล้าประมาท ต้องอาศัยทุกท่านร่วมแรงร่วมใจกันรับมือ”
กู้จิ่วเกอกล่าวพลางยิ้ม สายตากวาดมองทุกคนทีละคน ราวกับกำลังประเมินทั้งพลังและความภักดีของพวกเขา
“บุตรศักดิ์สิทธิ์กู้โปรดวางใจ พวกเราจะช่วยเหลือท่านอย่างสุดกำลัง ขอเพียงท่านออกคำสั่ง ต่อให้ต้องฝ่ากองเพลิงลุยธารน้ำเดือด พวกเราก็ไม่ปฏิเสธ”
ทุกคนพากันแสดงจุดยืน เสียงประสานกันอย่างพร้อมเพรียง หนักแน่นและเปี่ยมด้วยความจงรักภักดี
กู้จิ่วเกอพยักหน้าอย่างพึงพอใจ รอยยิ้มลำพองใจปรากฏบนใบหน้า
ในสายตาของเขา คนเหล่านี้ล้วนเป็นผู้ติดตาม เป็นกำลังช่วยเหลือให้เขาช่วงชิงวาสนาในจวนเซียนไท่หยวน เมื่อมีพวกเขาคอยช่วยเหลือ การเดินทางในจวนเซียนไท่หยวนย่อมราบรื่นดุจปลาได้น้ำ เขาจะได้รับวาสนาและสมบัติล้ำค่ามากยิ่งขึ้น