ภายใต้สายตาตื่นตะลึงของทั้งสาม ร่างของหลี่เทียนหยวนค่อย ๆ ลอยขึ้นจากเตาหลอมหยินหยาง
ทั่วร่างของเขาเปล่งประกายแสงขาวดำ ประหนึ่งเทพผู้เสด็จลงมายังโลกมนุษย์ เปี่ยมด้วยบารมีและความลึกลับ
“นี่... เป็นไปได้อย่างไร?”
ผู้อาวุโสสี่จ้องมองหลี่เทียนหยวน สีหน้าบิดเบี้ยวจนแทบจะดูดุร้าย เสียงสั่นเครือด้วยความหวาดกลัวและไม่ยินยอม
เขาไม่อาจยอมรับความจริงได้ เด็กหนุ่มเผ่ามนุษย์ที่เขาคิดว่าต้องตายแน่ กลับเดินออกมาจากเตาหลอมหยินหยางโดยไร้บาดแผล แถมดูเหมือนจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอีก เรื่องนี้ช่างเหลือเชื่อยิ่งนัก
“เจ้าคิดว่าแค่เตาหลอมหยินหยางเล็ก ๆ นั่นจะฆ่าข้าได้หรือ? คิดไม่ถึงล่ะสิว่าข้ายังมีชีวิตชีวาอยู่!”
หลี่เทียนหยวนค่อย ๆ ร่อนลงบนพื้น สายตากวาดมองผู้อาวุโสสี่ แววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและถากถาง ประหนึ่งกำลังมองตัวตลกที่เอาแต่กระโดดโลดเต้น
“เจ้า... ทำได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้ ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!”
ผู้อาวุโสสี่ส่ายหน้าอย่างบ้าคลั่ง แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ร่างของเขาสั่นเทาไม่หยุด บ่งบอกถึงความกระวนกระวายสุดขีดในใจ
เขาไม่เข้าใจว่าหลี่เทียนหยวนรอดชีวิตจากเตาหลอมหยินหยางได้อย่างไร แถมยังได้รับพลังอันแข็งแกร่งถึงเพียงนี้
“ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้”
หลี่เทียนหยวนกล่าวอย่างเรียบเฉย น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความมั่นใจและสงบนิ่ง “เตาหลอมหยินหยางของเจ้าอาจเป็นทางตันที่ใครเข้าไปแล้วต้องตาย แต่สำหรับข้า กลับเป็นโอกาสอันหาได้ยาก”