ขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวเข้าสู่เส้นทางโบราณเผาสวรรค์ ภายในส่วนลึกของตำหนักเทพสุริยัน จินอู๋จิ้วกำลังใช้กระจกทองแดงจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของหลี่เทียนหยวนและพวกพ้องอย่างไม่คลาดสายตา
“ฮึ เจ้าหนุ่มเผ่ามนุษย์คนนี้มีฝีมืออยู่บ้างจริง ๆ ถึงกับเข่นฆ่าฝ่ามาจนถึงที่นี่ได้ แต่เส้นทางโบราณเผาสวรรค์แห่งนี้หาใช่สถานที่ที่จะบุกฝ่าได้ง่าย ๆ ไม่ ข้าอยากรู้นักว่าเขาจะทนอยู่ข้างในได้นานเพียงใด”
เสียงของเขาเย็นเยียบประหนึ่งดังมาจากเก้าแดนยมโลก เปี่ยมด้วยจิตสังหารไร้สิ้นสุด
กล่าวจบ เขาก็แค่นเสียงเย็นชา แววตาฉายประกายอำมหิตวูบหนึ่ง ก่อนสั่งเสียงต่ำกับกระจกทองแดงว่า “ถ่ายทอดคำสั่งลงไป ต้องสังหารเจ้าหนุ่มนี่กับสัตว์เดรัจฉานตัวน้อยนั่นในเส้นทางโบราณเผาสวรรค์ให้ได้ อย่าปล่อยให้พวกมันรุดหน้าไปแม้แต่ก้าวเดียว”
......
“ไปกันเถอะ พวกเราเข้าไปกัน”
หลี่เทียนหยวนไม่ลังเล ก้าวนำไปยังทางเข้าเส้นทางโบราณเผาสวรรค์ก่อน
ร่างของเขามั่นคงแน่วแน่ ประหนึ่งไม่มีสิ่งใดขวางกั้นฝีเท้าที่มุ่งไปข้างหน้าได้
เสี่ยวจินกับจินหลิงตามหลังหลี่เทียนหยวนมาติด ๆ ก่อนก้าวเข้าไปในแดนลับชั้นแรกของเส้นทางโบราณเผาสวรรค์อย่างเด็ดเดี่ยว — คุกเพลิงเก้าชั้น
ทันทีที่ก้าวเข้าไป คลื่นความร้อนอันรุนแรงก็โถมเข้าปะทะ ราวกับตกอยู่กลางเตาหลอมขนาดมหึมา
ทั่วทั้งพื้นที่ถูกปกคลุมด้วยเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ เปลวไฟแปรเปลี่ยนเป็นรูปร่างพิสดารนานัปการ บ้างคดเคี้ยวหมุนวนดุจมังกรยักษ์ บ้างกางปีกทะยานราวหงส์เพลิง และบางส่วนพุ่งทะลวงขึ้นสู่เวหาประหนึ่งกระบี่คม