แม้แต่หลี่มู่ไป๋ เซียวเฉิน หวงหลิงเยว่ หวังฮ่าว อวี้เฟิง และเหล่าอัจฉริยะชั้นยอดคนอื่น ๆ ต่างก็เปลี่ยนสีหน้าไปอย่างสิ้นเชิง ลมหายใจถี่กระชั้นขึ้น
ในที่สุดพวกเขาก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดเจตจำนงกระบี่ของเจียงเยว่หลีจึงน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ และเหตุใดนางจึงสามารถใช้ขั้นเทียนเหรินสังหารผู้บำเพ็ญขั้นแท่นเซียนได้!
ที่แท้นางครอบครองสมบัติล้ำค่าที่ท้าทายสวรรค์เช่นนี้!
เงาดำในที่ลับตื่นเต้นจนแทบสั่นเทา “ศาสตราจักรพรรดิ! นี่คือศาสตราจักรพรรดิสูงสุด! ฮ่า ๆ ๆ! สวรรค์ช่วยข้าแล้ว! ข้าต้องได้มันมา!”
ทว่า พวกเขาไม่มีเวลาตกตะลึงนานนัก
ทันทีที่เจียงเยว่หลีเรียกกระบี่ดับสวรรค์ออกมา จิตกระบี่ไท่ซวีในทะเลจิตของนางก็สั่นไหวเล็กน้อย เงากระบี่เลือนรางสายหนึ่งผสานเข้าไปในกระบี่ดับสวรรค์อย่างเงียบงัน
ฉับพลันนั้น บารมีมหาจักรพรรดิที่แผ่ออกมาจากกระบี่ดับสวรรค์ก็หนักแน่นขึ้นอีกส่วน แม้ยังห่างไกลจากการฟื้นคืนอย่างสมบูรณ์ แต่คมกระบี่อันสุดขีดที่แผ่ออกมาเพียงริ้วเดียวก็เพียงพอจะทำให้ฟ้าดินหม่นแสง!
นางจับกระบี่ด้วยสองมือ เผชิญหน้ากับกระแสการโจมตีที่ถาโถมเข้ามาราวคลื่นยักษ์ ดวงตาเย็นชาแน่วแน่ พลังปราณกระบี่อันไพศาลในกายหลั่งไหลเข้าสู่กระบี่ดับสวรรค์ดุจแม่น้ำสายใหญ่
“หนึ่งกระบี่” ริมฝีปากแดงของนางขยับเอื้อนเอ่ยสองคำเย็นชา จากนั้นคมกระบี่ก็ฟาดฟันลงฉับพลัน!
“แหวกธารฟ้า!”
ครืน!!!
แสงกระบี่เจิดจรัสและทรงอำนาจเกินกว่าจะบรรยายได้ ระเบิดออกมาจากกระบี่ดับสวรรค์!
แรกเริ่มแสงกระบี่นั้นบางดุจเส้นผม ก่อนจะขยายใหญ่ขึ้นในพริบตา กลายเป็นธารกระบี่แห่งความโกลาหลที่พาดผ่านฟ้าดิน!
ภายในธารกระบี่ ราวกับมีดวงดาวนับไม่ถ้วนถือกำเนิดและดับสูญ มีโลกที่เพิ่งก่อกำเนิดแล้วหวนคืนสู่ความโกลาหล แฝงพลังอันไร้เทียมทานซึ่งตัดขาดเหตุและผล ทำลายล้างกาลเวลานับหมื่นปี!
ทุกแห่งที่ธารกระบี่พาดผ่าน มิติถูกฉีกขาดอย่างง่ายดายราวผ้าเปราะบาง ทิ้งรอยแยกมิติสีดำสนิทยาวนับพันจั้ง! ศาสตราวุธวิเศษ วิชาอาคม และแสงวิญญาณที่พุ่งถาโถมมาจากทั่วฟ้าล้วนมลายแตกสลายและสูญสิ้นเบื้องหน้าธารกระบี่แห่งความโกลาหลนี้ ดุจหิมะต้องแสงตะวัน ไม่อาจแม้แต่จะก่อระลอกคลื่น!