“เจ้ารู้เรื่องเหล่านี้ได้อย่างไร?”
มหาจักรพรรดิถานไถตกตะลึงยิ่งนัก ชั่วขณะนั้นนางสูญสิ้นมาดแห่งมหาจักรพรรดิไปจนหมด
ต้องรู้ว่า ข่าวนี้นอกจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถกับผู้อาวุโสสูงสุดไม่กี่คนแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ หลี่เทียนหยวนรู้ได้อย่างไรกัน นางครุ่นคิดเท่าไรก็ไม่เข้าใจ
“ข้ารู้ได้อย่างไรนั้นไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือคุณหนูถานไถ ตอนนี้สถานการณ์ของเจ้าคับขันยิ่ง ข้าช่วยคลี่คลายอันตรายครั้งนี้ให้เจ้าได้” หลี่เทียนหยวนเอ่ยอย่างเชื่องช้า
มหาจักรพรรดิถานไถได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักงัน
ช่วยนางคลี่คลายอันตรายหรือ?
ในสถานการณ์เช่นนี้ หากไม่มีมหาจักรพรรดิผู้แข็งแกร่งมาช่วยเหลือ ก็ไม่มีทางแก้ไขได้เลย
ในสายตานาง หลี่เทียนหยวนอย่างมากก็เป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นราชันสวรรค์ จะพลิกสถานการณ์และช่วยนางพ้นวิกฤตได้อย่างไร
เมื่อนึกถึงตรงนี้ รอยยิ้มขมขื่นก็ปรากฏบนใบหน้างามของมหาจักรพรรดิถานไถ นางส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า “ประมุขหลี่ เจ้าไม่จำเป็นต้องคิดช่วยข้า ตอนนี้สถานการณ์เช่นนี้เจ้าไม่มีทางช่วยข้าได้ รีบออกไปจากที่นี่เสียเถิด!”
แม้นางจะไม่รู้จักหลี่เทียนหยวนดีนัก แต่เห็นแก่เห็ดหลินจือหยินหยางซ่อมสวรรค์ที่เขามอบให้นาง นางก็ไม่อยากให้เขาต้องเอาชีวิตมาทิ้งเพราะเรื่องของตน
หลี่เทียนหยวนยิ้มบาง ๆ เขาไม่แปลกใจกับคำตอบของมหาจักรพรรดิถานไถ เพราะหากเป็นเขา ก็คงไม่เชื่อคนรุ่นเยาว์เช่นกัน มิหนำซ้ำยังไม่อยากเสียแรงเปล่า