อีกด้านหนึ่ง หลังจากเสี่ยวจินดูดซับโลหิตเทพสุริยันหยดแรก พลังสายเลือดของเขาก็ลุกโชนดุจเปลวเพลิง ยิ่งเผาไหม้ก็ยิ่งร้อนแรงและแข็งแกร่งขึ้น
โลหิตที่เดิมไหลเวียนอยู่ในเส้นปราณข้นหนืดขึ้นกว่าเก่า ทุกครั้งที่ไหลเวียนล้วนส่งมอบพลังอันแข็งแกร่ง ราวกับร่างกายของเขากลายเป็นต้นกำเนิดแห่งพลัง
กลิ่นอายที่แผ่จากร่างแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ คอขวดที่เคยหยุดนิ่งอยู่ในขอบเขตพลังหนึ่ง บัดนี้ถูกพลังมหาศาลกระแทกจนทะยานขึ้นอย่างรวดเร็วราวกับติดปีก
เสี่ยวจินสัมผัสได้ถึงพลังอันเชี่ยวกรากในกาย จึงอดเปล่งเสียงร้องอย่างสะใจไม่ได้ “พลังนี้แข็งแกร่งยิ่งนัก! ข้ารู้สึกว่าตนมีพลังไร้สิ้นสุด!”
เขาหลับตาลง ดื่มด่ำไปกับการยกระดับพลังทั่วทั้งร่าง ปล่อยใจเพลิดเพลินกับความรู้สึกยามพลังบำเพ็ญทะลวงขั้น
ทุกครั้งที่ดูดซับโลหิตเทพสุริยันหนึ่งหยด ร่างกายของเขาจะเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด
ขนของเขาสดใสเจิดจ้ายิ่งขึ้น กรงเล็บก็คมกริบกว่าเดิม ในดวงตาทอประกายสีทองเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับมีดวงตะวันดวงน้อยสองดวงแผดแสงร้อนแรงจนผู้คนไม่กล้าสบตา
ทุกครั้งที่เสี่ยวจินเติบโตขึ้นหลังดูดซับโลหิตเทพสุริยัน ล้วนทำให้เส้นชีพจรใต้ภูเขาเทพสุริยันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ขณะเดียวกัน เปลวเพลิงทั่วภูเขาเทพสุริยันคล้ายได้รับเสียงเรียก จึงหลอมรวมเข้าด้วยกันเอง แผ่จากตำหนักเทพสุริยันไปจนถึงแดนไกล
เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งภูเขาเทพสุริยันต่างเห็นภาพนี้แล้วพากันอุทาน แม้ไม่รู้แน่ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นในตำหนักเทพสุริยัน แต่ก็พอคาดเดาได้เลือนรางว่าเกี่ยวข้องกับคนที่อยู่ภายใน