อีกด้านหนึ่ง หลี่เทียนหยวนเดินวนอยู่ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวอีกรอบ แต่ก็ยังไม่พบผู้มีชะตาชีวิต จึงอดรู้สึกผิดหวังไม่ได้
“เฮ้อ!”
หลี่เทียนหยวนส่ายหน้าถอนหายใจอย่างจนใจ ขณะที่กำลังจะกลับ จู่ ๆ เสียงของระบบก็ดังขึ้นในห้วงความคิด
[ติ๊งต่อง]
[แจ้งเตือนด้วยไมตรี: ระบบตรวจพบดาวชะตาชีวิตกำลังส่องประกายอยู่ใกล้เจ้าภาพ]
มีดาวชะตาชีวิตส่องประกายอยู่ใกล้ ๆ!
เพียงประโยคเดียวจากระบบ ก็ทำให้จิตใจที่เมื่อครู่ยังหม่นหมองของหลี่เทียนหยวนฮึกเหิมขึ้นมาทันที
มาแล้วหรือ?
ในที่สุดก็มาถึงแล้วหรือ? ศิษย์รักของข้า!
“พี่ระบบ รีบบอกมาเร็ว! อยู่ที่ไหนกันแน่!”
เขากล่าวอย่างตื่นเต้นสุดขีด
[เจ้าภาพ ระบบช่วยเจ้าได้เพียงเท่านี้ ส่วนที่เหลือจะหาเจอหรือไม่ ก็ต้องดูว่าเจ้ามีวาสนาหรือเปล่า]
เอ่อ!
หลี่เทียนหยวนพูดไม่ออกอยู่บ้าง
พี่ระบบก็เริ่มวางท่าแล้วสินะ
ดี ๆ เจ้าเก่งนัก!
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็หาเองก็แล้วกัน!
หลี่เทียนหยวนกวาดตามองสภาพแวดล้อมรอบด้าน พลางคิดว่าควรเริ่มหาไปทางไหน
ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย
เขาพบยอดเขาหลักแห่งหนึ่งอยู่ไม่ไกล บนนั้นมีเงาผู้คนเคลื่อนไหวอยู่
ทว่านั่นไม่ใช่ยอดเขาสืบทอดของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นยอดเขาศิษย์รับใช้ บนนั้นมีแต่ศิษย์รับใช้ทั้งสิ้น