หากหลงอ้าวเทียน ฉินเทียน ลี่เฟยอวี่ และคนอื่น ๆ ไม่มีม่านคุ้มกันที่ผู้อาวุโสของแต่ละคนเร่งกางขึ้น พวกเขาคงกลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว!
ถึงกระนั้น ม่านคุ้มกันก็ยังแตกร้าวไปทั่วในชั่วพริบตา ทั้งสามถูกแรงกระแทกจนเลือดไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด แววตาเปี่ยมด้วยความหวาดกลัวและความหวาดผวาอย่างหาที่เปรียบมิได้!
รัศมีดารารอบกายลั่วอู๋หยาพลุ่งทะยาน กลายเป็นสายธารดาราเจิดจรัสสายหนึ่ง โอบปกป้องลั่วชิงเหยาไว้เบื้องหลังอย่างแน่นหนา
ภายใต้การคุ้มครองของเขา ลั่วชิงเหยาไม่ได้รับบาดเจ็บ ทว่าดวงหน้างามซีดเผือด กระบี่ตัดมังกรเสวียนเทียนในอ้อมแขนส่งเสียงคร่ำครวญอย่างเร่งร้อน
คลื่นทำลายล้างดำเนินต่อเนื่องยาวนานนับสิบอึดใจ!
เมื่อพายุพลังงานที่ร้ายกาจพอจะทำลายดวงดาวสงบลงเล็กน้อย และมิติเริ่มซ่อมแซมตัวเองอย่างยากลำบาก สายตาของทุกคนก็พุ่งไปยังจุดศูนย์กลางของระเบิดอย่างร้อนรน เปี่ยมด้วยความตื่นตะลึงสุดขีด!
ที่นั่น มิติยังคงแตกสลายย่อยยับ หลุมดำขนาดมหึมาหมุนวนอย่างเชื่องช้า
ทว่าม่านพลังสายหนึ่งยังคงตั้งตระหง่านอย่างแข็งแกร่ง!
เงาจำแลงของจวนเซียนไท่หยวนเลือนรางลงมาก ราวกับพร้อมสลายไปได้ทุกเมื่อ ไอความโกลาหลกับปราณมารดาเสวียนหวงที่หลั่งรินลงมาก็เบาบางลงเช่นกัน
ธงดารารอบฟ้าส่องประกายวูบวาบ แผนภาพดาราบนผืนธงหมุนเวียนช้าลง
ไข่มุกวิญญาณต้นกำเนิดแห่งความโกลาหลก็หมุนช้าลงเช่นกัน สายน้ำตกแห่งไอความโกลาหลที่หลั่งลงมาพลันผอมบาง
ม่านพลังเต็มไปด้วยรอยร้าวดุจใยแมงมุม บางแห่งถึงกับถูกฉีกเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ ไอความโกลาหลและปราณมารดาเสวียนหวงตรงขอบรอยแยกค่อย ๆ เคลื่อนไหว ซ่อมแซมอย่างยากเย็น
แต่ม่านพลังไม่ได้แตกสลาย!