“นี่คือ...พลังเยียวยาแห่งดวงดาวหรือ?”
“ข้ารู้สึกว่าพลังกลับคืนมาแล้ว!”
“สังหาร! เพื่อดินแดนศักดิ์สิทธิ์!”
เหล่าศิษย์แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวซึ่งก่อนหน้านี้ถูกตีจนถอยร่นไม่เป็นขบวน บัดนี้ได้รับพลังจากแสงดารา ขวัญกำลังใจพลันฮึกเหิม และประคองแนวรบไว้ได้ชั่วคราว
ส่วนกองกำลังพันธมิตรกลับรู้สึกราวกับจมอยู่ในปลักโคลน
การเคลื่อนไหวเชื่องช้า การโคจรของพลังวิญญาณติดขัด ขอบเขตการรับรู้ของเทพญาณหดแคบลง!
“นี่มันของวิเศษชั่วร้ายอะไรกัน?!”ยอดฝีมือเผ่ามังกรผู้มีพลังถึงขั้นราชันสวรรค์สูงสุดคำรามด้วยโทสะ เขาพบว่าการโจมตีเต็มกำลังของตนช้าลงถึงครึ่งหนึ่ง แม้แต่พลังทำลายก็ลดลงอย่างมาก
“เป็นฝีมือไอ้หนุ่มนั่น!”ผู้บำเพ็ญมารจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์มารฟ้าอีกคนชี้ไปยังเย่เฉินกลางฟากฟ้า “ฆ่ามัน!”
ยอดฝีมือจากกองกำลังพันธมิตรหลายสิบคนเปลี่ยนทิศทาง พุ่งเข้าใส่เย่เฉิน
“มาพอดี!”
เย่เฉินแสยะยิ้ม แววตาลุกโชนด้วยจิตต่อสู้
เขาเก็บธงดารารอบฟ้า หมัดทั้งสองข้างมีปราณจักรพรรดิสีทองวนเวียน ด้านหลังปรากฏเงาจักรพรรดิสวรรค์สูงตระหง่านหมื่นจั้ง
“หมัดจักรพรรดิสวรรค์วัฏสงสาร กระบวนท่าที่หนึ่ง พินาศ!”
หมัดหนึ่งกระแทกออกไป รอยหมัดแปรเปลี่ยนเป็นสายรุ้งสีทอง พุ่งผ่านที่ใด ห้วงมิติก็พังทลาย กฎเกณฑ์กรีดร้องระงม
“ตูม!”
ผู้บำเพ็ญขั้นราชันสวรรค์ช่วงปลายสามคนที่นำหน้าอยู่ ถูกตราหมัดซัดจนกลายเป็นหมอกโลหิตโดยไม่มีแม้แต่โอกาสส่งเสียงร้อง!
“พรวด! พรวด! พรวด!”
เลือดเนื้อปลิวว่อน
เย่เฉินราวกับพยัคฆ์ตะลุยฝูงแกะ ไร้ผู้ใดต้านทานได้
แม้พลังบำเพ็ญของเขาจะอยู่เพียงขั้นราชันสวรรค์สูงสุด แต่สิ่งที่ฝึกฝนคือมรดกจักรพรรดิสวรรค์ คุณภาพพลังวิญญาณจึงเหนือกว่าผู้บำเพ็ญขั้นเดียวกันอย่างยิ่ง อีกทั้งร่างกายยังถูกปราณจักรพรรดิหล่อหลอมซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนแข็งแกร่งเทียบเท่าผู้บำเพ็ญขั้นว่าที่จักรพรรดิช่วงต้น