ขณะที่ภายนอกกำลังร่ำลือและคาดเดากันไปต่าง ๆ นานา ภายในจวนเซียน ณ โถงใหญ่ของตำหนักไท่หยวน
เย่เฉินลอยอยู่กลางอากาศ รอบกายมีปราณจักรพรรดิอันเจิดจรัสเก้าสายโอบล้อม
ปราณจักรพรรดิเหล่านั้นเดิมเป็นของเหล่าอัจฉริยะทั้งหลาย ยามนี้กลับหมุนวนอยู่รอบตัวเขาประหนึ่งกำลังกราบไหว้ราชัน แต่ละสายล้วนแฝงพลังทำลายล้างฟ้าดิน
อักขระโบราณผุดขึ้นบนผิวกายของเขา นั่นคือพลังต้นกำเนิดของจักรพรรดิสวรรค์ไท่หยวนที่กำลังหลอมรวมเข้ากับร่างของเขา
หลงอ้าวเทียนมองแสงเจิดจ้าที่โอบล้อมเย่เฉิน แสงนั้นหลอมรวมทั้งความโกลาหล ปราณจักรพรรดิ และเจตจำนงสูงสุด ความริษยาและความคับแค้นในใจพลันถาโถมดุจคลื่นยักษ์ แทบจะกลืนกินเขาจนสิ้น
สีหน้าของเขาย่ำแย่อย่างยิ่ง ริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาลุกโชนด้วยไฟริษยา
ในอดีต อาศัยฐานะบุตรจักรพรรดิแห่งรังบรรพมังกร เขาก็ราบรื่นบนเส้นทางบำเพ็ญมาโดยตลอด ไม่ว่าจะไปที่ใด ผู้คนต่างเคารพนับถือมิใช่หรือ?
เขามีสายเลือดบรรพมังกรอยู่ในกาย จึงคิดว่าตนถูกลิขิตให้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกนี้ คอยทอดสายตามองสรรพชีวิตจากเบื้องบน
เพื่อแสวงหาโชควาสนาในจวนเซียนไท่หยวน เขาทุ่มเทความพยายามไปมากมาย ตอนแย่งชิงปราณจักรพรรดิบริเวณขอบโลงจักรพรรดิ เขาถึงกับเผาผลาญโลหิตแท้ ความเจ็บปวดเสียดแทงถึงทรวงและความหวาดกลัวที่เฉียดตาย เขากัดฟันทนผ่านมาได้ทั้งหมด
ตอนที่ได้ปราณจักรพรรดิสายนั้นมา เขาปลาบปลื้มยินดี คิดว่านี่คือก้าวสำคัญที่จะพาตนไปสู่จุดสูงสุดที่เหนือกว่าเดิม เป็นทุนให้เขาก้าวข้ามผู้คนทั้งปวง
แต่บัดนี้ เมื่อมองเย่เฉินได้รับโชควาสนามากมายอย่างง่ายดาย ปราณจักรพรรดิที่เขาเคยหวงแหนยิ่งกว่าชีวิตกลับดูไร้ค่าเหลือเกินเมื่ออยู่ข้างกายเย่เฉิน