มู่หรงหมิงเยว่เก็บผลสวรรค์เซียนวิญญาณมาได้แล้วก็ไม่ได้เก็บไว้เพียงผู้เดียว นางแบ่งผลหนึ่งลูกส่งให้ซูเหยาที่อยู่ด้านหลัง
“เซียนจื่อซู ผลนี้มีส่วนของท่านด้วย”
ซูเหยาชะงักไป ก่อนรีบโบกมือ “เซียนหญิงมู่หรง ของสิ่งนี้ล้ำค่ายิ่ง ข้าไม่ได้ออกแรงอะไรเลย...”
“ผู้ที่พบเห็นย่อมมีส่วนแบ่ง หากมิใช่เพราะเซียนจื่อมีสัมผัสเฉียบไว พวกเราก็คงหาที่นี่ไม่พบเช่นกัน” น้ำเสียงของมู่หรงหมิงเยว่สงบนิ่ง ทว่ากลับแฝงความหมายที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ
ซูเหยามองผลศักดิ์สิทธิ์ในมือซึ่งมีแสงเรืองรองไหลเวียนและอบอวลด้วยกลิ่นอายแห่งเต๋า ก่อนจะมองดวงตากระจ่างสงบนิ่งของมู่หรงหมิงเยว่ ความอบอุ่นสายหนึ่งพลันเอ่อท้นขึ้นในใจ นางรู้ดีว่าผลสวรรค์เซียนวิญญาณล้ำค่าเพียงใด แต่มู่หรงหมิงเยว่กลับยกให้นางอย่างง่ายดาย น้ำใจกว้างขวางและสง่างามเช่นนี้ทำให้นางเลื่อมใสจากใจจริง
“ขอบคุณเซียนจื่อ!” ซูเหยาไม่ปฏิเสธอีกต่อไป นางเก็บผลสวรรค์เซียนวิญญาณไว้อย่างทะนุถนอม บุญคุณครั้งนี้นางจะจดจำไว้
มู่หรงหมิงเยว่พยักหน้าเล็กน้อย
การกระทำนี้นอกจากเป็นการรักษาคำมั่น แบ่งปันอย่างยุติธรรมแล้ว ยังช่วยกระชับความสัมพันธ์พันธมิตรกับซูเหยาให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นด้วย ในแดนลับที่เต็มไปด้วยอันตรายแห่งนี้ สหายที่ไว้ใจได้มีค่ายิ่งกว่าผลสวรรค์เซียนวิญญาณหนึ่งลูก
“พวกเราไปหาที่สักแห่ง หลอมผลสวรรค์เซียนวิญญาณนี้ก่อน เพื่อฟื้นฟูและเพิ่มพูนกำลัง ที่ส่วนลึกของแดนลับแห่งนี้ เกรงว่ายังมีวาสนาอันยิ่งใหญ่และอันตรายรออยู่” มู่หรงหมิงเยว่กล่าวกับซูเหยา
ซูเหยาไม่มีข้อโต้แย้งอยู่แล้ว
ทั้งสองหาถ้ำหินที่ค่อนข้างลับตาบริเวณชายสวนสมุนไพร วางค่ายกลอำพรางอย่างง่ายไว้ แล้วจึงเริ่มกลืนผลสวรรค์เซียนวิญญาณ หลอมพลังมหาศาลที่อยู่ภายใน
ผลไม้ละลายในปาก กลายเป็นกระแสอุ่นไหลเข้าสู่แขนขาและกระดูก พลังบริสุทธิ์มหาศาลไม่เพียงเติมเต็มพลังที่ทั้งสองสูญเสียไปอย่างรวดเร็ว แต่ยังเริ่มชำระล้างเส้นลมปราณ ขัดเกลากายเนื้อ และหล่อเลี้ยงดวงวิญญาณ
สิ่งมหัศจรรย์ที่สุดคือ ไอเซียนวิญญาณสายหนึ่งซึ่งแฝงอยู่ในผลไม้เริ่มผสานเข้ากับพลังวิญญาณของทั้งสอง ช่วยให้พวกนางต้านทานแรงกดทับจากต้นกำเนิดของแดนลับได้!