“อะไรนะ?!”
“เป็นไปไม่ได้!”
ว่าที่จักรพรรดิเสวียนเทียนกับจอมมารเจ็ดอารมณ์อุทานด้วยความตกตะลึงพร้อมกัน แววตาเต็มไปด้วยความหวาดผวา!
เด็กหนุ่มขั้นปราชญ์คนหนึ่งกลับใช้หมัดซัดแขนของว่าที่จักรพรรดิมังกรขั้นปลาย เผ่ามังกรผู้ขึ้นชื่อเรื่องร่างกายแข็งแกร่งจนแหลกละเอียดได้อย่างไร้ข้อกังขา?! นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
“เป็นไปไม่ได้! เขา... เขายังเป็นแค่คนรุ่นหลังที่ไม่ถึงขั้นราชันสวรรค์ด้วยซ้ำ! จะขับไล่ท่านอ้าวซาได้อย่างไร?!” ใครคนหนึ่งกรีดร้องอย่างเสียขวัญ เสียงสั่นระริก
“เจตจำนงหมัดนั่น... ช่างกร้าวแกร่งไร้เทียมทาน! ราวกับอยู่เหนือหมื่นวิถี!”
อ๋าวซ่าทั้งตกใจทั้งโกรธ ความเจ็บปวดรุนแรงกระตุ้นประสาทจนเขาถอยกรูดอย่างบ้าคลั่ง พลางมองแขนขวาที่แทบถูกซัดจนพิการ ดวงตามังกรเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและโทสะที่ไม่อาจเข้าใจได้!
“เจ้าสัตว์เดรัจฉานน้อย! เจ้าปกปิดระดับบำเพ็ญไว้หรือ?! ใช้วิชาต้องห้ามอะไร?!” เขาคำราม ไม่ยอมเชื่อเลยว่าอีกฝ่ายทำร้ายตนได้ด้วยพลังที่แท้จริง
เย่เฉินลดหมัดลง ยืนตระหง่านท่ามกลางพลังปราณที่พลุ่งพล่าน ดวงดาวโคจรล้อมรอบ ราวกับเทพสงคราม เขามองอ๋าวซ่าอย่างเย็นชา “จัดการเจ้า ไยต้องปกปิดพลัง? ท่านอาจารย์สั่งให้ข้ามากำจัดแมลงวัน ในเมื่อเจ้ารีบร้อนหาที่ตาย ข้าก็จะสงเคราะห์ให้!”
สิ้นเสียง ร่างของเย่เฉินก็พร่าเลือนในพริบตา!
ชั่วขณะถัดมา เขาปรากฏตัวเหนือศีรษะอ๋าวซ่า มือทั้งสองประคองไว้เบื้องหน้า พลังแห่งดวงดาวหลั่งไหลมารวมตัวอย่างบ้าคลั่ง กลายเป็นเงาขวานยักษ์แห่งความโกลาหลที่ดูราวกับตัดขาดกาลเวลานับหมื่นปีและสังหารเซียนเทพได้!
“วิชาตัดเซียนไท่หยวน!”
ขวานยักษ์ฟาดลงมา วิถีของมันลึกลับซับซ้อน จับจ้องวิญญาณ มิสนใจปราการป้องกันใด!
อ๋าวซ่าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งแฝงอยู่ในเงาขวานยักษ์ จนขวัญหนีดีฝ่อ ไม่สนใจศักดิ์ศรีอีกต่อไป เขาเผยร่างแท้บางส่วนในทันที กลายเป็นมังกรดุร้ายสีทองหม่นยาวพันจั้ง อ้าปากพ่นลมหายใจมังกรประจำชีพ ขณะเดียวกันหางมังกรก็กรีดผ่าห้วงดารา ฟาดเข้าใส่ขวานยักษ์อย่างรุนแรง!