“ครืน——!”
เมื่อได้รับการหล่อเลี้ยงจากแก่นโลหิตและพลังวิญญาณจิตกระบี่ไท่ซวีพลันเปล่งเสียงกระบี่กึกก้องสะเทือนฟ้าดิน พลังปราณกระบี่อันเที่ยงธรรมโคจรอย่างบ้าคลั่งด้วยอานุภาพที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ก่อเกิดม่านคุ้มกันกระบี่สีเงินเจิดจ้าขึ้นรอบกายนาง ต้านทานการกัดกร่อนจากแรงกดดันของจักรพรรดิมารอย่างยากลำบาก
แหวนเฉียนคุนบนนิ้วของนางก็เปล่งแสงและความร้อนแรงยิ่งกว่าครั้งใด!
ลวดลายบนหน้าแหวนซึ่งเดิมไหลเวียนอย่างเชื่องช้า บัดนี้กลับหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับธารดาราโบราณกาลที่ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ แผ่แรงดูดอันน่าสะพรึงกลัวที่กลืนกินฟ้าดิน!
“เก็บ!”
เจียงเยว่หลีไม่สนใจฝ่ามือมารโยวหมิงที่กำลังฟาดลงมา ซึ่งมีพลังมากพอจะทำลายนางทั้งกายและวิญญาณ นางรวบรวมจิตใจ เจตจำนง และพลังทั้งหมดที่แลกมาด้วยการเผาผลาญทุกสิ่ง แล้วถ่ายทอดลงสู่แหวนเฉียนคุน พร้อมเปล่งเสียงคำรามเด็ดขาดเป็นครั้งสุดท้าย!
ราวกับได้ยินเสียงเรียกจากชีวิตของนาง เศษเสี้ยวโลกมหึมาส่งเสียงหึ่งกังวานด้วยความยินดีเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนร่างอันใหญ่โตจะหดเล็กลงฉับพลัน กลายเป็นลำแสงดาราแห่งความโกลาหลที่ควบแน่นและเจิดจ้าอย่างยิ่ง เปี่ยมด้วยพลังต้นกำเนิดประหนึ่งการเปิดฟ้าผ่าปฐพี ความเร็วของมันทะลวงขีดจำกัดแห่งมิติ ก่อนจะพุ่งเข้าไปในแหวนเฉียนคุนในพริบตา!
สำเร็จแล้ว!
ในชั่วขณะที่เศษเสี้ยวโลกถูกเก็บเข้าไป!
ฝ่ามือมารโยวหมิงของตี้ซื่อเทียนซึ่งฟาดลงมาด้วยความพิโรธ ในที่สุดก็กระแทกลงมาอย่างหนักหน่วง!
“ตูม!”
เสียงระเบิดอันน่าสะพรึงกลัวดังกึกก้อง!
ม่านคุ้มกันกระบี่สีเงินเจิดจ้ารอบกายเจียงเยว่หลีแตกสลายทันทีราวกับทำจากกระดาษ!