ราชันมารสามตาเดือดดาลขึ้นมาทันที ดวงตาทั้งสองเบิกกว้าง ไอมารบนร่างพลันพวยพุ่ง กลายเป็นกระแสลมสีดำสายแล้วสายเล่าหมุนวนอยู่รอบกาย
“ราชันมังกรเถื่อน เจ้าอย่าได้ล้ำเส้นเกินไป! แม้รังบรรพมังกรของเจ้าจะแข็งแกร่ง แต่ก็อย่าดูแคลนดินแดนศักดิ์สิทธิ์มารฟ้าของข้า เจ้าอย่าลืมว่าในศึกครั้งนั้นเมื่อครั้งอดีต รังบรรพมังกรของพวกเจ้าก็ไม่ได้เปรียบอะไร!”
เมื่อราชันมังกรเถื่อนได้ยินราชันมารสามตาเอ่ยถึงศึกครั้งนั้น สีหน้าก็พลันมืดครึ้มลงอย่างยิ่ง
“เจ้าว่าอย่างไรนะ? เจ้ารนหาที่ตายหรือ! เรื่องในคราวนั้นเจ้ายังกล้าเอ่ยถึงอีกหรือ? เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะสังหารเจ้าตรงนี้!”
ดวงตาทั้งสองของเขาเปล่งประกายสีทอง คล้ายมีมังกรทองสองตัวแหวกว่ายอยู่ภายใน เกล็ดบนร่างก็ส่องประกายเย็นเยียบ ราวกับพร้อมจะเปิดฉากโจมตีได้ทุกเมื่อ
เมื่อสามพันปีก่อน รังบรรพมังกรกับดินแดนศักดิ์สิทธิ์มารฟ้าเคยทำศึกกัน โดยมีราชันมังกรเถื่อนเป็นผู้นำทัพ ทว่าในการศึกครั้งนั้นเขากลับไม่ได้เปรียบ ทั้งยังเสียเปรียบให้แก่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์มารฟ้าอย่างหนัก
เรื่องนี้จึงกลายเป็นความอัปยศของเขามาโดยตลอด บัดนี้ถูกผู้อื่นหยิบยกขึ้นมา ย่อมทำให้เขาเดือดดาลเป็นธรรมดา
“อย่างไร? เจ้ายังคิดจะลงมือหรือ? ข้าไม่กลัวเจ้าหรอก! วันนี้ข้าจะให้เจ้าได้ประจักษ์ถึงความร้ายกาจของดินแดนศักดิ์สิทธิ์มารฟ้า!”
ราชันมารสามตาก็ไม่ยอมอ่อนข้อเช่นกัน ไอมารบนร่างระเบิดออกในพริบตา แรงกดดันอันแข็งแกร่งแผ่เข้าปะทะผู้คนโดยตรง กระทั่งห้วงอากาศรอบด้านยังคล้ายสั่นสะเทือนภายใต้ไอมารนี้
บรรยากาศพลันตึงเครียดราวศรขึ้นสาย พลังของทั้งสองปะทะกันจนเกิดเสียงคำรามกึกก้อง ผู้คนโดยรอบต่างถอยหลังไปหลายก้าวโดยไม่รู้ตัว เกรงว่าจะถูกพลังอันน่าสะพรึงกลัวนี้ซัดเข้าใส่