อาจารย์กำลังทำอะไรอยู่กันแน่?
หรือว่ากำลังตอบรับคำพูดเมื่อครู่ของข้า?
เมื่อคิดเช่นนี้ หัวใจของมู่หรงหมิงเยว่ก็เต้นเร็วขึ้นหลายจังหวะ
ยามนั้นเอง หลี่เทียนหยวนจึงตระหนักว่าตนดีใจเกินไป รีบปล่อยมือจากมู่หรงหมิงเยว่ทันที
เมื่อเห็นแก้มของมู่หรงหมิงเยว่แดงระเรื่อ ดวงตาเป็นประกายวาววับ เขาก็อดกระอักกระอ่วนไม่ได้
จบกัน!
คราวนี้แย่แล้ว!
เด็กสาวผู้นี้ต้องเข้าใจผิดอะไรไปแน่
“แค่ก หมิงเยว่ อย่าคิดฟุ้งซ่านไป อาจารย์เพียงนึกถึงเรื่องน่ายินดีขึ้นมาได้กะทันหันเท่านั้น จึง...”
หลี่เทียนหยวนกระแอมกลบเกลื่อนความกระอักกระอ่วนของตน
มู่หรงหมิงเยว่แอบชำเลืองมองอาจารย์ เห็นอีกฝ่ายหน้าแดงคอแดง ก็อดเม้มปากแอบหัวเราะไม่ได้
ไม่นึกเลยว่าอาจารย์จะมีท่าทีกระอักกระอ่วนเช่นนี้ด้วย ช่างหาได้ยากยิ่ง
เรื่องน่ายินดีอะไรกัน
คำอธิบายนี้ฟังไม่ขึ้นเอาเสียเลย!
“อาจารย์ ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ”
มู่หรงหมิงเยว่กัดริมฝีปากแดงเบา ๆ พลางเอ่ย
ท่าทางเขินอายเช่นนั้นยิ่งชวนให้ใจคนหวั่นไหว
หลี่เทียนหยวน “...”
เจ้าเข้าใจแล้วหรือ?
เข้าใจเรื่องอะไร?
ช่างเถิด ขี้เกียจอธิบายแล้ว
ในเมื่อนางเข้าใจผิดไป ก็ปล่อยนางตามนั้นแล้วกัน!
หลี่เทียนหยวนส่ายหน้า โบกมือพลางกล่าวว่า “เอาละ หมิงเยว่ หลังผ่านทัณฑ์สวรรค์มาแล้ว เจ้าคงได้รับประโยชน์ไม่น้อย รีบไปทำให้ขอบเขตพลังมั่นคงเสีย พยายามเลื่อนขั้นสู่ขั้นเทียนเหรินให้เร็วที่สุด”
มู่หรงหมิงเยว่พยักหน้ารับ “อืม อาจารย์ ข้าจะกลับไปปิดด่านเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”
กล่าวจบ นางก็หันหลังจากไป
หลังมู่หรงหมิงเยว่จากไปแล้ว หลี่เทียนหยวนจึงเอ่ยกับระบบ