ทว่าผลวิญญาณผลึกสวรรค์นั้นหาได้ยากยิ่ง มีข่าวลือว่าพบได้เฉพาะบนทุ่งหิมะแดนเหนือเท่านั้น อีกทั้งยังมีผลผลิตน้อยจนน่าเวทนา
ดังนั้นต่อให้พบเข้าในยามปกติ ก็มักถูกผู้อื่นแย่งชิงไปจนหมด
“ไม่รู้ว่าเป็นเพราะโชคของข้าดีเกินไป หรือในแดนลับหลิงเซียวแห่งนี้มีสมบัติกระจัดกระจายอยู่ทั่ว ถึงได้พบของวิเศษแห่งฟ้าดินเช่นนี้ทันทีที่เข้ามา”
เจียงเยว่หลีมองผลวิญญาณผลึกสวรรค์ในมือ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มงดงามดุจบุปผา ก่อนลงมือเก็บผลวิญญาณตรงหน้าในทันที
ระหว่างที่นางกำลังเก็บผลวิญญาณ ป้ายทดสอบที่ติดตัวมาก็บันทึกคะแนนตามคุณภาพของผลวิญญาณที่นางได้รับ
หลังจากเจียงเยว่หลีเก็บผลวิญญาณกว่าร้อยผลตรงหน้าจนหมด คะแนนทดสอบของนางก็เพิ่มขึ้นถึงหนึ่งพันกว่าแต้ม
ป้ายทดสอบไม่ได้มีไว้เพียงช่วยรักษาชีวิตเท่านั้น แต่ยังบันทึกสมบัติ วาสนา และคะแนนจากการสังหารสัตว์ร้ายที่ผู้เข้าทดสอบได้รับ เพื่อนำมาตัดสินอันดับของคนผู้นั้นในการทดสอบหลิงเซียว
เมื่อเห็นต้นสนโบราณเหลือแต่กิ่งก้าน เจียงเยว่หลีก็ตบมืออย่างพึงพอใจ ก่อนหยิบผลวิญญาณผลหนึ่งใส่ปากอย่างไม่ใส่ใจ
รสหวานชุ่มไหลผ่านลำคอลงสู่ท้อง ความร้อนสายหนึ่งพลันแผ่ขึ้นทั่วร่าง ให้ความรู้สึกอบอุ่นไปทั้งตัว ราวกับกำลังแช่อยู่ในบ่อน้ำพุร้อน
นางจึงนั่งขัดสมาธิบนสนามหญ้า เดินเคล็ดวิชาหลอมฤทธิ์ยาในผลวิญญาณ เพียงเวลาแค่หนึ่งก้านธูปสั้น ๆ พลังบำเพ็ญของนางกลับก้าวหน้าขึ้นไม่น้อย
“อืม สมกับเป็นผลวิญญาณ พลังที่แฝงอยู่ช่างมหาศาล มิน่าเล่าผู้บำเพ็ญมากมายจึงมุ่งหน้ามายังแดนลับหลิงเซียว”