ต้นเทพฝูซัง!
หลี่เทียนหยวนพลันตาเป็นประกาย ใบหน้าเผยรอยยิ้มยินดี
นี่คือรากวิญญาณฟ้ากำเนิดแต่โบราณกาล ซึ่งล้ำเลิศไม่ด้อยไปกว่าต้นชาตรัสรู้ ว่ากันว่าถือกำเนิดขึ้นจากต้นกำเนิดแห่งความโกลาหล ภายในแฝงเพลิงแท้สุริยันอันไร้ที่สิ้นสุด
เขาพลันรับต้นเทพฝูซังออกมาจากมิติระบบ
ต้นเทพฝูซังแผ่กิ่งก้านใบดกครึ้ม สูงราวหนึ่งพันจั้ง ลำต้นคดพันออกมาประหนึ่งเส้นชีพจรมังกร ตั้งตระหง่านเหนือหมู่เมฆ ราวกับค้ำจุนผืนฟ้าทั้งผืน
ใบไม้ทุกใบของต้นไม้เทพแฝงเพลิงแท้สุริยันอันเข้มข้นถึงขีดสุด แผ่ไอร้อนระอุออกมาพร้อมกับพลังชีวิตมหาศาลที่ไหลเวียนไปทั่ว
“กฎแห่งอัคคีบริสุทธิ์ยิ่งนัก พลังชีวิตก็ยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ สมแล้วที่เป็นรากวิญญาณฟ้ากำเนิดแต่โบราณกาล ซึ่งทัดเทียมกับต้นชาตรัสรู้”
หลี่เทียนหยวนเอ่ยชื่นชม
ยืนอยู่ใต้ต้นเทพฝูซัง เขาสัมผัสได้ว่าพลังวิญญาณภายในกายเดือดพล่านไม่หยุด
แม้แต่มหาวิถีแห่งอัคคีที่เจียงเยว่หลีเพิ่งคืนกลับมาให้เขาเมื่อครู่ บัดนี้ยังขยับไหวราวกับอดใจไม่ไหว อยากดูดซับเพลิงแท้สุริยันจากต้นเทพฝูซังเต็มที
ยากจะจินตนาการได้ว่าหากฝึกฝนมหาวิถีแห่งอัคคีใต้ต้นเทพฝูซัง ความเร็วจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด
“ดีเลย พอดีลานกว้างแห่งนี้ยังขาดพืชพรรณอยู่บ้าง เช่นนั้นก็ปลูกต้นเทพฝูซังต้นนี้ไว้ที่นี่ด้วยแล้วกัน”
หลี่เทียนหยวนยิ้มอย่างพึงพอใจ จากนั้นยกมือร่ายเคล็ดวิชา ปลดปล่อยพลังวิญญาณกลุ่มหนึ่งเข้าปกคลุมต้นเทพฝูซัง