“พิณหงส์เทพเก้าชั้นฟ้า!”
ผู้บำเพ็ญอิสระเฒ่าผู้หนึ่งซึ่งมีความรู้กว้างขวางอุทานลั่นด้วยความตกตะลึง
“นี่คือศาสตราจักรพรรดิประจำกายของมหาจักรพรรดิถานไถ! เล่าลือกันว่าหลอมขึ้นจากกระดูกหงส์เก้าชั้นฟ้า กิ่งของไม้มรรคาหุนหยวน และทองแห่งมรรคากำเนิดทั้งเจ็ดชนิด วันที่พิณสำเร็จ ได้ชักนำทัณฑ์สวรรค์เก้าชั้น มีเงาหงส์เทพโอบล้อมนภาเก้าชั้น ทั้งลางมงคลยังแผ่ไปทั่วทะเลดารา!”
“เมื่อพิณนี้บรรเลง ย่อมขับขาน ‘เก้าบทเพลงหงส์เทพ’ ได้ ทุกบทล้วนมีอานุภาพทำลายฟ้าดิน!”
ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงนับไม่ถ้วน ถานไถเสินซีนั่งขัดสมาธิอยู่กลางอากาศ วางพิณหงส์เทพเก้าชั้นฟ้าลงบนตัก
มือเรียวงามของนางค่อย ๆ วางลงบนสายพิณ
“ติ๊ง—!”
สายพิณเส้นแรกถูกดีด
เสียงพิณใสกังวานดุจดังมาจากนอกฟ้าเก้าชั้น สะท้อนไปทั่วจักรวาล
เมื่อเสียงพิณแผ่ผ่าน ค่ายกลมังกรที่ก่อขึ้นจากวิญญาณมังกรนับร้อยล้านพลันชะงักงันพร้อมกัน
วิญญาณมังกรที่มีระดับบำเพ็ญอ่อนด้อยบางส่วนส่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวด ร่างมังกรเริ่มแตกสลาย
“เก้าบทเพลงหงส์เทพ บทที่หนึ่ง หงส์ขับขานทั่วฟ้าเก้าชั้น”
ถานไถเสินซีเอ่ยเสียงแผ่ว สองมือดีดสายพิณอย่างรวดเร็ว
“ติ๊ง ๆ ๆ—!”
เสียงพิณหลั่งไหลดุจสายน้ำ แปรเป็นระลอกคลื่นเสียงเจ็ดสีแผ่กระจายไปทั่วทุกทิศ
ทุกแห่งที่คลื่นเสียงผ่าน ห้วงมิติบานสะพรั่งด้วยดอกบัวทองแห่งมหาวิถี ไอสิริมงคลผุดขึ้นจากผืนดินไม่รู้สิ้น
แต่ภายในภาพมงคลนี้กลับแฝงพลังสังหารอันน่าสะพรึงกลัว!
“โฮก—!”
ค่ายกลมังกรที่ประกอบขึ้นจากวิญญาณมังกรนับร้อยล้านเริ่มแตกสลายเป็นชั้น ๆ เมื่อถูกคลื่นเสียงเจ็ดสีซัดกระหน่ำ