ท้ายที่สุดก็ไม่มีใครเคยเห็นผู้ที่ขึ้นไปถึงยอดหอคอยกระบี่ฮ่าวเทียนมาก่อน ดังนั้นตามที่พวกเขาคาดเดา มีเพียงเมื่อมู่หรงหมิงเยว่ทำให้หอคอยกระบี่ฮ่าวเทียนเกิดความเคลื่อนไหว จึงจะก่อเกิดพลังแห่งกระบี่เช่นนี้ขึ้นได้
ทว่าพวกเขากลับไม่รู้ว่า เหตุที่หมื่นกระบี่สยบยอม เป็นเพราะมีผู้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเซียนกระบี่แล้ว
มีเพียงเจียงเยว่หลีที่คิดต่างออกไป นางมองหอคอยกระบี่ฮ่าวเทียนอย่างเหม่อลอย
เพราะพลังแห่งกระบี่ที่ปะทุออกมาเมื่อครู่นั้น ทำให้นางสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย
นั่นคือกลิ่นอายของอาจารย์ ไม่มีทางผิดแน่
ย่อมเป็นอาจารย์ที่ขึ้นไปถึงยอดหอคอยกระบี่ฮ่าวเทียน ทั้งยังหยั่งรู้บางสิ่งภายในนั้น จนวิถีกระบี่ก้าวหน้าอย่างใหญ่หลวง หมื่นกระบี่จึงสยบยอม
“อาจารย์เก่งกาจจริง ๆ ขึ้นไปถึงชั้นเก้าได้เร็วถึงเพียงนี้”
เจียงเยว่หลีพึมพำ ดวงตางามฉายแววเลื่อมใส
นางใช้เวลาหลายวันกว่าจะขึ้นไปถึงชั้นแปด ส่วนอาจารย์เพิ่งเข้าไปไม่ถึงหนึ่งชั่วยามก็ขึ้นไปถึงชั้นเก้าของหอคอยกระบี่ฮ่าวเทียนแล้ว ความแตกต่างนี้มิใช่แค่ห่างไกล แต่ราวฟ้ากับดิน
พูดได้เพียงว่าอาจารย์ก็คืออาจารย์ เก่งกาจจนแทบเหลือเชื่อ นางทำได้เพียงมองตามอย่างไม่อาจไล่ทัน
อีกด้านหนึ่ง แม้เมี่ยวฝ่าเจินเหรินจะยินดีอย่างยิ่งที่ศิษย์ของตนขึ้นไปถึงชั้นเก้าได้สำเร็จ แต่ขณะเดียวกันก็อดประหลาดใจไม่ได้
ทว่าสิ่งที่นางประหลาดใจไม่ใช่การที่มู่หรงหมิงเยว่ขึ้นไปถึงชั้นเก้า หากเป็นการที่ศิษย์ของตนติดอยู่บนชั้นแปดนานเต็มวันโดยไม่มีความคืบหน้า แต่ไม่นานหลังจากหลี่เทียนหยวนเข้าไป กลับขึ้นไปถึงชั้นเก้าได้แล้ว