มู่หรงหมิงเยว่ยืนนิ่งอยู่กับที่ หลับตาทั้งสองข้างลง
ทันทีที่นางก้าวเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ทะเลจิตก็พลันปั่นป่วนขึ้นมา
“คัมภีร์จักรพรรดิหงเฉิน”เริ่มโคจรเร็วขึ้นเองโดยอัตโนมัติ ส่วนกายากระบี่หงเหมิงที่ก่อตัวขึ้นภายในร่างอย่างคร่าว ๆ ก็ส่งเสียงแผ่วเบาราวกับกำลังหิวโหย
กระบี่เฉียนคุนอวี่โจวเฟิงซึ่งลอยนิ่งอยู่ข้างกายนางมาโดยตลอด และเชื่อมโยงจิตใจกับนาง บัดนี้กลับปะทุความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน!
แสงดาราที่เคยเก็บงำอยู่บนตัวกระบี่ พลันส่องประกายเจิดจ้าประหนึ่งธารดาราระเบิดออก แสงดาวสายแล้วสายเล่าไหลหลั่งลงมาโอบล้อมมู่หรงหมิงเยว่ ราวกับคลุมกายนางด้วยเกราะศึกแห่งดวงดาว
ความเปลี่ยนแปลงกะทันหันนี้ดึงดูดสายตาของทุกคนในทันที
“กระบี่ของนาง...” จวินโม่เสียหรี่ตาลงอย่างฉับพลัน เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดข่มจากระดับชั้นของกระบี่เล่มนั้น ทำให้รู้สึกอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง จิตสังหารยิ่งทวีความเข้มข้น
แววประหลาดใจในดวงตาของเหยาชิงเยว่ยิ่งเด่นชัดขึ้น นางพึมพำว่า “มีจิตวิญญาณเปี่ยมปัญญา กระบี่เล่มนี้แทบจะเข้าถึงมรรคาแล้ว”
ทว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น!
ประหนึ่งตอบรับเสียงครางของกระบี่เฉียนคุนอวี่โจวเฟิง—
“หึ่ง!” “หึ่ง!” “หึ่ง!” “หึ่ง!”……
ทั่วทั้งสุสานศาสตรา อาวุธวิเศษนับหมื่น นับแสนชิ้น ไม่ว่าจะสมบูรณ์หรือแตกหัก ไม่ว่าจะเป็นศาสตราเซียนหรือศาสตรามาร ต่างสั่นสะเทือนขึ้นมาเบา ๆ ในยามนี้!
แรกเริ่มมีเพียงเสียงหึ่งแผ่วเบา แต่ไม่นานเสียงนั้นก็ประสานเป็นหนึ่งเดียว กลายเป็นเสียงกังวานของโลหะดังกึกก้องราวคลื่นยักษ์ซัดโถม!
แสงสว่างสายแล้วสายเล่าพลันเปล่งออกมาจากอาวุธเหล่านั้น บ้างคมกริบ บ้างหนักแน่น บ้างพิกลพิลึก ทว่าทิศทางที่พวกมันสั่นไหวกลับเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างน่าตกตะลึง—ทั้งหมดชี้ไปยังตำแหน่งที่มู่หรงหมิงเยว่อยู่!
หมื่นศาสตราคำนับ! ประหนึ่งขุนนางเข้าเฝ้าจักรพรรดิ!
ภาพนี้ทำให้ทุกคนตื่นตะลึงอย่างสิ้นเชิง!
แม้แต่เหยาชิงเยว่ผู้มีสีหน้าเรียบเฉยมาตลอด ยังเผยอริมฝีปากขึ้นเล็กน้อย แสดงให้เห็นว่าภายในใจไม่สงบนิ่งเพียงใด