“พรวด!”
หลี่เทียนหยวนตบศิษย์ตระกูลเจียงคนหนึ่งจนสิ้นชีพอีกครั้ง พลางมองสมบัติในแหวนเก็บของของอีกฝ่าย มุมปากก็ยกยิ้มขึ้น
จุ๊ ๆ คนเราจะร่ำรวยได้ก็ต้องมีลาภลอย ม้าจะอ้วนพีก็ต้องได้กินหญ้ายามค่ำคืนจริง ๆ ด้วย!
ตอนนี้ทรัพย์สินของเขาเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น ในแหวนเก็บของของศิษย์ตระกูลเจียงยังมียาโอสถและเคล็ดวิชามากมาย
สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าหายากในโลกภายนอก บางชิ้นยังเป็นวิชาลับเฉพาะสำนัก หากแพร่งพรายออกไปย่อมก่อให้เกิดการแย่งชิงอย่างบ้าคลั่ง
“ตึง!”
ทันใดนั้นเอง จู่ ๆ ก็มีเสียงกึกก้องทุ้มต่ำดังมาจากวังมารหยวนช่า เสียงนี้หนักหน่วงและทรงพลังกว่าครั้งก่อนมาก
จากนั้นแรงกดดันมหาศาลก็แผ่กระจายออกมา สะเทือนจนผู้คนจากตระกูลเจียงและภูเขามารหลินที่อยู่โดยรอบต่างถอยกรูดไปไกล
พวกเขามองวังมารด้วยความตื่นตระหนก แววตาเต็มไปด้วยความหวาดระแวง
“ครืน!”
เสียงดุจฟ้าคำรามกึกก้องไปทั่วห้วงสุญญากาศอีกครั้ง พร้อมกับแสงสีทองอีกกลุ่มหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากโถงโบราณ
แสงนั้นแปรเปลี่ยนเป็นศาสตราวิเศษ ศาสตราเทพ และยาโอสถนานาชนิด กระจายออกไปทั่วทิศ ราวกับน้ำตกสีทองไหลทะลัก งดงามตระการตาอย่างยิ่ง
“ฟิ้ว ๆ ๆ!”
เสียงแหวกอากาศดังไม่ขาดสาย ผู้บำเพ็ญจำนวนมากพุ่งเข้าหาแสงสีทอง แย่งชิงกันอย่างไม่ยอมใคร
หลี่เทียนหยวนเองก็ถูกแสงสีทองสายหนึ่งดึงดูดสายตา
แสงสายนั้นคือม้วนคัมภีร์โบราณเล่มหนึ่ง บนม้วนคัมภีร์มีลวดลายอักขระซับซ้อนลึกลับ ราวกับแฝงกฎเกณฑ์บางอย่างของมหาวิถีเอาไว้