เมื่อเห็นเซียวเสวียนไม่เสนอราคาอีก ผู้ดำเนินการประมูลก็เผยสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย
เขากระแอม ก่อนประกาศเสียงดังว่า “หนึ่งร้อยล้านหนึ่งแสนหินวิญญาณครั้งที่หนึ่ง หนึ่งร้อยล้านหนึ่งแสนหินวิญญาณครั้งที่สอง หนึ่งร้อยล้านหนึ่งแสนหินวิญญาณครั้งที่สาม! ขาย! ขอแสดงความยินดีกับแขกผู้มีเกียรติในห้องหมายเลข 3 ที่ประมูลโอสถมรรคาศักดิ์สิทธิ์หยวนไปได้!”
เมื่อค้อนประมูลกระทบลง ลั่วชิงเหยาก็ประมูลโอสถมรรคาศักดิ์สิทธิ์หยวนได้สำเร็จ
หลังการประมูลโอสถมรรคาศักดิ์สิทธิ์หยวนสิ้นสุดลง เสียงของผู้ดำเนินการประมูลก็ดังก้องไปทั่วห้องโถงอีกครั้ง “ต่อไปคือของประมูลชิ้นที่สองของวันนี้ ผลวัฏสงสารเก้าครั้ง!”
สิ้นเสียงของเขา เสียงอุทานด้วยความประหลาดใจก็ดังขึ้นเบา ๆ ทั่วห้องโถง
สาวใช้คนหนึ่งก้าวขึ้นเวทีอย่างแช่มช้อย ในมือประคองกล่องแก้วผลึกอันประณีตไว้
เมื่อกล่องแก้วผลึกค่อย ๆ เปิดออก ผลไม้ลูกหนึ่งซึ่งเปล่งแสงประหลาดก็ปรากฏต่อสายตาทุกคน ผลนั้นมีขนาดใหญ่เท่ากำปั้น ผิวเปล่งประกายเจ็ดสี ท่ามกลางแสงระยิบระยับคล้ายมีดวงดาวนับไม่ถ้วนส่องประกายและเคลื่อนไหว ราวกับบรรจุความลี้ลับแห่งจักรวาลไว้ภายใน
พลังวิญญาณอันเข้มข้นแผ่เข้าปะทะใบหน้า ทุกคนในที่นั้นล้วนสัมผัสได้ถึงความไม่ธรรมดาของมัน
“ผลวัฏสงสารเก้าครั้งนี้ เป็นสมบัติล้ำค่าหายากซึ่งเติบโตอยู่ในซากโบราณยุคบรรพกาล”
ผู้ดำเนินการประมูลหยิบผลไม้ขึ้นมาแสดงต่อทุกคน “หนึ่งหมื่นปีจึงจะสุกสักครั้ง หายากยิ่งนัก ไม่เพียงช่วยให้ผู้คนทะลวงขอบเขตพลังและเพิ่มพูนกำลังฝึกฝนได้เท่านั้น ยังมีฤทธิ์ชุบชีวิตคนตายด้วย! หากกินเข้าไปในยามบาดเจ็บสาหัสจนใกล้สิ้นใจ ก็จะรักษาชีวิตไว้ได้อย่างปลอดภัย อีกทั้งฟื้นฟูบาดแผลได้อย่างรวดเร็ว!”