“เคร้ง——!!!”
เสียงพิณเริ่มบรรเลง ฟ้าดินพลันแปรเปลี่ยน
ถานไถเสินซีโอบพิณหงส์เทพเก้าชั้นฟ้าไว้ในอ้อมแขน สายทั้งเจ็ดสั่นสะเทือนพร้อมกัน บรรเลงเสียงที่มิใช่เสียงสามัญ หากเป็นเสียงเต๋าแรกเริ่มซึ่งถือกำเนิดขึ้นพร้อมมหาวิถี และเสียงร่ำไห้ครั้งสุดท้ายของสรรพสิ่งในยามอวสาน!
บทเพลงหงส์เทพทำลายโลก!
ทันทีที่เสียงพิณดังขึ้น หัวใจของสรรพชีวิตทั่วแคว้นหลี กระทั่งทั่วทั้งเขตดาราจื่อเวย ล้วนราวกับถูกมือไร้รูปร่างกำไว้แน่น!
ผู้บำเพ็ญที่มีระดับต่ำกว่าขั้นเทียนเหรินต่างเลือดไหลออกจากหูและจมูก วิญญาณสั่นสะเทือน ก่อนสิ้นสติไปในทันที
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นนิพพานและขั้นปราชญ์แท้ก็ยังรู้สึกว่าพลังโลหิตลมปราณในกายไหลย้อน พลังวิญญาณปั่นป่วน จำต้องโคจรพลังสุดกำลังเพื่อสะกดเอาไว้ ใบหน้าซีดขาวดุจกระดาษ
มีเพียงตัวตนที่อยู่เหนือว่าที่จักรพรรดิเท่านั้นที่พอจะประคองจิตใจให้มั่นคงได้ ทว่าลึกลงไปในวิญญาณก็ยังสัมผัสได้ถึงความเจ็บแปลบเป็นระลอก
สิ่งที่เสียงพิณแปรเปลี่ยนเป็นมิใช่คลื่นเสียงธรรมดา
หากเป็นหงส์เทพนับล้านล้านตัว!
ในทะเลแห่งกฎเกณฑ์เจ็ดสี คลื่นเสียงแต่ละสายแปรเปลี่ยนเป็นหงส์เทพเจ็ดสีที่มีชีวิตชีวา หงส์เทพเหล่านี้มีขนาดแตกต่างกัน ตัวเล็กยาวเพียงไม่กี่จั้ง ส่วนตัวใหญ่กางปีกได้หมื่นจั้ง ทว่าทุกตัวล้วนแผ่พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่เผาผลาญสวรรค์ทั้งปวงและชำระล้างสรรพสิ่ง!
“กรี๊ยง——!”
หงส์เทพนับล้านล้านตัวส่งเสียงร้องพร้อมกัน สะเทือนถึงเก้าชั้นฟ้า!
พวกมันสยายปีกทะยานขึ้นจากทะเลแห่งกฎเกณฑ์ แปรเป็นกระแสหงส์เจ็ดสีบดบังฟ้ากลบตะวัน พุ่งเข้าโถมกลืนร่างธรรมทั้งสามของมหาจักรพรรดิ!
หงส์เทพแต่ละตัวล้วนแฝงกฎแห่งมหาวิถีหนึ่งหรือหลายชนิด ปราณกระบี่ธาตุทองกลายเป็นขนปีก เปลวเพลิงธาตุไฟเผาไหม้โชติช่วง คลื่นวารีธาตุน้ำโอบล้อมรอบกาย เทพภูผาธาตุดินสะกดห้วงมิติ แสงจันทราไท่อินเยือกแข็งทุกสรรพสิ่ง เพลิงแท้สุริยันเผาผลาญทุกอย่าง ส่วนพลังชีวิตแห่งไม้ธาตุหยินกลับแฝงอำนาจแห่งความเหี่ยวเฉาอันพิกล
มหาวิถีทั้งเจ็ดและกฎทั้งเจ็ดหลอมรวมกันอย่างสมบูรณ์บนร่างหงส์เทพ เกื้อหนุนและข่มกัน แปรเปลี่ยนได้ไร้ขีดจำกัด!
“แย่แล้ว!”