“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น? มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในจวนเซียนไท่หยวน?”
“เมฆเคราะห์สวรรค์น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ หรือว่ามียอดฝีมือไร้เทียมทานกำลังทะลวงขั้น?”
ทุกคนต่างพูดคุยกันเซ็งแซ่ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความตื่นตะลึงและสงสัย สายตาจับจ้องไปยังทิศทางของจวนเซียนไท่หยวน พยายามมองหาเค้าลางจากเมฆเคราะห์สวรรค์ที่กำลังปั่นป่วน
ลั่วอู๋หยาแห่งตระกูลลั่วมีประสบการณ์กว้างขวาง เมื่อมองเมฆเคราะห์สวรรค์ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเสียงขรึม “นี่คือทัณฑ์สวรรค์แห่งวาสนา มีคนได้รับวาสนาอันยิ่งใหญ่เกินฝืนลิขิตสวรรค์มากเกินไปในเวลาอันสั้น จนโชคชะตาของตนแบกรับไม่ไหว จึงถูกสวรรค์ลงทัณฑ์และประทานทัณฑ์สวรรค์แห่งวาสนานี้ลงมา หากข้ามผ่านไม่ได้ก็มีแต่ต้องดับสูญเป็นเถ้าธุลี แต่หากผ่านพ้นไปได้อย่างปลอดภัย ก็จะได้รับผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่เหนือผู้ใด”
ถ้อยคำของเขาราวกับระเบิดลูกใหญ่ ทำให้ฝูงชนแตกตื่นโกลาหล
ทุกคนต่างกระซิบกระซาบกัน ใบหน้าเผยความตกตะลึงและสงสัย
“ที่แท้ก็เป็นทัณฑ์สวรรค์แห่งวาสนา ข้าเคยอ่านบันทึกที่เกี่ยวข้องในตำราโบราณ ไม่คิดเลยว่าวันนี้จะได้เห็นกับตา” ชายชราผมขาวโพลนผู้หนึ่งเอ่ยด้วยความตื่นตะลึง
“นั่นสิ ความพิโรธแห่งฟ้าดินเช่นนี้ ต่อให้เป็นมหาจักรพรรดิยุคบรรพกาลก็ยังต้องหลีกทางให้ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีเพียงผู้ที่ฝืนลิขิตสวรรค์เปลี่ยนชะตาเท่านั้น ที่จะถูกสวรรค์ลงทัณฑ์เช่นนี้!”
“ทัณฑ์สวรรค์น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้ ใครกันเป็นผู้ทำให้มันปรากฏขึ้น?” ผู้บำเพ็ญหนุ่มคนหนึ่งถามด้วยสีหน้าสงสัย แววตาเปี่ยมด้วยความอยากรู้อยากเห็นและคาดหวัง