“พรวด—!”
เย่เฉินกระอักเลือดออกมาอีกครั้ง เลือดคำโตปนเศษอวัยวะภายในออกมาด้วย
เจตจำนงกระบี่สังหารเซียนสายหนึ่งเกือบผ่าหัวไหล่ซ้ายของเขาจนขาด แม้ในช่วงคับขันไข่มุกวิญญาณต้นกำเนิดแห่งความโกลาหลจะเบี่ยงคมกระบี่ออกไปได้เล็กน้อย แต่บาดแผลสาหัสก็ยังคงทิ้งไว้บนร่าง
แสงของธงดารารอบฟ้าหม่นลงจนถึงขีดสุด ราวกับพร้อมดับมอดได้ทุกเมื่อ
ในชั่วขณะที่พลังเก่าของเขาสิ้นสุดลง แต่พลังใหม่ยังไม่ทันก่อเกิด ท่านผู้ทรงเกียรติอัสนีทัณฑ์กับเทพศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนก็ฉวยโอกาสที่เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาไว้ได้!
ท่านผู้ทรงเกียรติอัสนีทัณฑ์ยิ้มเหี้ยม งอแขนข้างเดียวที่เหลือกำแน่น สายฟ้าเทพจื่อเซียวอันไร้สิ้นสุดหลั่งไหลมารวมกัน กลายเป็นค้อนลงทัณฑ์อัสนีขนาดมหึมาที่มีมังกรอัสนีพันรอบ แฝงเจตจำนงแห่งการพิพากษาและทำลายล้าง ฟาดลงมาอย่างเกรี้ยวกราด!
แทบจะในเวลาเดียวกัน เทพศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนก็เร่งเร้ากระจกสุญญากาศ แสงจากกระจกเจิดจ้าถึงขีดสุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แสงขับไล่ที่บิดเบือนห้วงมิติพุ่งส่องใส่เย่เฉินอย่างแม่นยำ มิได้หมายจะขับไล่ตัวเขาออกไป หากแต่ต้องการตัดขาดการเชื่อมโยงระหว่างเขากับธงดารารอบฟ้าและจวนเซียนไท่หยวนให้สิ้นเชิง!
“ตูม! แคร่ก!!”
ค้อนลงทัณฑ์อัสนีฟาดลงบนแผ่นหลังของเย่เฉินอย่างรุนแรงเป็นสิ่งแรก ขณะเกราะป้องกันจากแสงดาวของเขาเลือนหายไปเกือบหมด!