ภาพมายาเหล่านั้นแตกสลายลงภายใต้เปลวเพลิงสีทอง แปรเปลี่ยนเป็นจุดแสงนับไม่ถ้วน ก่อนสลายหายไปในอากาศ
ชั่วพริบตาเดียว ฉากที่แท้จริงก็ปรากฏขึ้น
พวกเขาอยู่ภายในทางเดินโบราณแห่งหนึ่ง ผนังทั้งสองข้างสลักอักขระลึกลับไว้เต็มไปหมด อักขระเหล่านั้นเปล่งแสงริบหรี่ ราวกับกำลังพิทักษ์ทางเดินสายนี้อยู่
แผ่นศิลาบนพื้นผ่านกาลเวลากัดกร่อนจนผุกร่อนด่างพร้อย ทว่ากลับแผ่กลิ่นอายโบราณเรียบง่ายออกมา
“นี่... นี่ก็ทำลายภาพมายาได้แล้วหรือ”
จินหลิงมองความเปลี่ยนแปลงรอบกายอย่างเหม่อลอย พึมพำกับตนเอง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง
เดิมทีนางคิดว่าตนเข้าใจพลังของหลี่เทียนหยวนมากพอแล้ว แต่เมื่อได้เห็นกับตา นางจึงรู้ว่าตนยังประเมินเขาต่ำเกินไป
ผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ที่ดูเยาว์วัยผู้นี้ กลับมีวิธีการอันน่าอัศจรรย์ถึงเพียงนี้ ช่างยากจะเชื่อเหลือเกิน
ชั่วขณะหนึ่ง แววตาที่นางมองหลี่เทียนหยวนก็ไม่เหลือความสงสัยหรือดูแคลนอีกแม้แต่น้อย มีเพียงความยำเกรงอย่างลึกซึ้งเข้ามาแทนที่
บางทีอีกฝ่ายอาจช่วยองค์ชายชิงคืนภูเขาเทพสุริยันได้จริง ๆ
ขณะเดียวกัน นอกเส้นทางโบราณเผาสวรรค์ เหล่าผู้บำเพ็ญแห่งภูเขาเทพสุริยันกำลังใช้ของวิเศษชิ้นพิเศษจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวของหลี่เทียนหยวนและพวกพ้อง
เมื่อเห็นหลี่เทียนหยวนทำลายภาพมายาในแดนหวนคืนชาติได้อย่างง่ายดาย ทุกคนต่างตะลึงจนพูดไม่ออก