ภาพหนึ่งพลันปรากฏขึ้นอย่างอึกทึก เป็นภาพที่สลักลึกลงในวิญญาณของสรรพชีวิตทั้งปวงได้!
เงาร่างสูงตระหง่านค้ำฟ้าดิน ใบหน้าเลือนรางแต่แผ่บารมีไร้ผู้ใดเทียบ ก้าวออกมาจากใจกลางกลุ่มแสง
เงาร่างนั้นเปล่งกลิ่นอายไร้เทียมทาน ราวกับสามารถสังหารเซียนเทพทั่วหล้าได้ทั้งสิ้น
ทุกอากัปกิริยาของเขาล้วนแฝงไว้ด้วยพลังอันไร้ขอบเขตและกฎเกณฑ์เร้นลับชวนพิศวง เพียงได้เห็นก็ทำให้ผู้คนอดเกิดความยำเกรงขึ้นในใจไม่ได้
ใต้ศิลาจารึกสวรรค์ ไม่ว่าจะเป็นหลงอ้าวเทียนและพวกที่กำลังฝืนประคองตน หรือเหล่ายอดอัจฉริยะอย่างเซียวเสวียน หลี่เทียนกัง ฉินเทียน ลั่วชิงเหยา และเซี่ยหานอีที่ยืนชมอยู่เบื้องล่าง ต่างหยุดหายใจไปชั่วขณะ ภาพเหนือจินตนาการนี้ทำให้ทุกคนตื่นตะลึง
“นี่คือพลังของจักรพรรดิสวรรค์หรือ? แข็งแกร่งยิ่งนัก!”
“มรดกสืบทอดที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ หากผู้ใดได้ครอบครอง ย่อมต้องผงาดเป็นใหญ่ใต้หล้า!”
“เหลือเชื่อยิ่งนัก ข้าไม่เคยเห็นพลังที่แข็งแกร่งเช่นนี้มาก่อน!”
ความปรารถนาอันแรงกล้าพลุ่งขึ้นในใจของทุกคน แววตาของพวกเขาวาวโรจน์ด้วยความละโมบ
นี่คือพลังอันแข็งแกร่งที่พวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน เป็นมรดกสืบทอดที่ใฝ่ฝันหา
“บันทึกตัดเซียนไท่หยวน! นี่คือมรดกจักรพรรดิสวรรค์จริง ๆ!”
เมื่อหลงอ้าวเทียนเห็นภาพนี้ แววปีติคลุ้มคลั่งวูบผ่านดวงตา เขาพุ่งเข้าหากลุ่มแสงโดยไม่สนสิ่งใด หวังคว้าโอกาสสุดท้ายเอาไว้
กู้จิ่วเกอกับลี่เฟยอวี่เองก็ตกตะลึงกับภาพตรงหน้า แววตาของทั้งคู่เปี่ยมด้วยความละโมบและปรารถนา
แม้ร่างกายจะอ่อนแรงถึงขีดสุด แต่พวกเขาก็ยังฝืนขยับเข้าใกล้กลุ่มแสง หมายชิงมรดกสูงสุดนี้มาให้ได้