“บุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนชนะแล้ว!”
เสียงโห่ร้องยินดีดังขึ้นทั่วสนาม ในชั่วขณะนี้บุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนกลายเป็นจุดสนใจของทุกคน เป็นผู้ที่ทุกสายตาจับจ้อง
“ดีมาก! การประลองครั้งนี้ยอดเยี่ยมยิ่ง มหาจักรพรรดิพอใจมาก!”
เวลานั้นมหาจักรพรรดิถานไถปรบมือ พลางทอดมองบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนด้วยรอยยิ้ม บนใบหน้าปรากฏแววชื่นชม
“ขอบพระคุณมหาจักรพรรดิที่ทรงชม ข้าเพียงโชคดีเท่านั้น”
บุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนค้อมกายคารวะ ท่าทีโอหังเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นอ่อนน้อม กล่าวอย่างถ่อมตน ราวกับการเอาชนะเยี่ยนอู๋ซวงเมื่อครู่มิใช่เรื่องน่าภาคภูมิใจแต่อย่างใด
มหาจักรพรรดิถานไถยิ้มบาง ๆ “เจ้าโดดเด่นมาก ในฐานะคนแรกที่ขึ้นประลองแล้วคว้าชัย มหาจักรพรรดิสมควรมอบรางวัลให้เจ้า จงรับต้นกำเนิดมรรคานิรันดร์ชิ้นนี้ไว้เถิด!”
กล่าวจบ นางสะบัดมือ ต้นกำเนิดมรรคานิรันดร์ซึ่งบันทึกภาพภูเขาหมื่นยอดเก้ากระถางไว้ก็ลอยเอื่อย ๆ ไปหาบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน
“หึ่ง—”
ต้นกำเนิดมรรคานิรันดร์ลอยหยุดอยู่ตรงหน้าบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียน คลื่นพลังมหาศาลแผ่กระจายออกมา จนห้วงอากาศโดยรอบสั่นสะเทือน
ดวงตาของบุตรศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนเป็นประกาย รีบคว้ามันไว้ในมือ ก่อนประสานมือคารวะขอบคุณ “ขอบพระคุณมหาจักรพรรดิที่ประทานรางวัลอันล้ำค่า!”
เดิมทีเขาคิดว่าต้องผ่านศึกใหญ่อีกหลายครั้งจึงจะได้รับความโปรดปรานจากมหาจักรพรรดิถานไถ แต่กลับไม่คาดคิดว่าเพียงชนะการประลองครั้งแรก ก็ได้รับต้นกำเนิดมรรคานิรันดร์มาชิ้นหนึ่งแล้ว