“ผลแพ้ชนะครั้งนี้ยังยากจะคาดเดา”
“นั่นสิ เดิมทีคิดว่าเมื่อบุตรเทพปีศาจสวรรค์สำแดงภาพนิมิตกายาเทพแล้ว ก็น่าจะคว้าชัยได้อย่างง่ายดาย ใครจะรู้ว่าสตรีผู้นั้นกลับไม่ยอมอ่อนข้อ กระบวนท่ามีไม่ขาดสายจนยากจะรับมือ”
“เจียงเยว่หลีสมกับเป็นผู้มีพรสวรรค์ติดห้าอันดับแรกในบัญชีคุณสมบัติยอดอัจฉริยะจริง ๆ นางต่อกรกับบุตรเทพปีศาจสวรรค์ได้อย่างสูสี หากเป็นผู้มีพรสวรรค์คนอื่น คงพ่ายแพ้ไปนานแล้ว”
“ข้าว่านางคงยืนหยัดได้อีกไม่นาน อย่างไรเสียพลังของบุตรเทพปีศาจสวรรค์ก็เห็นกันอยู่ นางไม่มีทางเทียบชั้นกับเขาได้”
เมื่อมองดูสถานการณ์บนเวทีประลอง ผู้บำเพ็ญจำนวนมากต่างกระซิบวิจารณ์ความเป็นไปของทั้งสองคน
“ฮึ ก็แค่อาศัยกลเม็ดเล็กน้อยเท่านั้น ข้าล่ะอยากรู้นักว่าเจ้าจะฝืนทนไปได้ถึงเมื่อไร!” น้ำเสียงของบุตรเทพปีศาจสวรรค์พลันเย็นเยียบลง
เขายื่นฝ่ามือออกมา ไอปีศาจน่าหวาดหวั่นรวมตัวอยู่กลางฝ่ามือ แฝงอานุภาพประหนึ่งทำลายฟ้าดิน
“ครืน ๆ...”
บุตรเทพปีศาจสวรรค์ค่อย ๆ กำห้านิ้วเข้าหากัน ไอปีศาจกลางฝ่ามือพลันระเบิดออก แผ่ขยายไปทั่วทุกทิศด้วยความเร็วประหนึ่งทำลายล้างทุกสิ่ง พริบตาเดียวก็ปกคลุมเวทีประลองทั้งเวทีและปิดกั้นมิติทั้งหมด
เมื่อมิติถูกปิดกั้น ร่างของเจียงเยว่หลีก็ถูกบีบให้ปรากฏออกมาในชั่วพริบตาถัดมา
“จบกันเสียที!”
มุมปากของบุตรเทพปีศาจสวรรค์ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มชั่วร้าย เขายกมือขวาขึ้นฟาดใส่เจียงเยว่หลีอย่างแรง
ชั่วพริบตานั้น วานรปีศาจร่างมหึมาสูงพันจั้งปรากฏขึ้นข้างกายเขา ร่างกำยำดุจขุนเขา พลังปีศาจอันหนักแน่นถาโถมออกมาอย่างบ้าคลั่ง มุ่งกดข่มเจียงเยว่หลี