“พรูด!”
เสียงแผ่วเบาดังขึ้น ราวกับฟองอากาศแตกสลาย
หอกมังกรเพลิงซึ่งมีอานุภาพทะลวงขุนเขา เปลวเพลิงที่ปลายหอกพลันดับวูบในพริบตา ต่อจากนั้น พลังแท้ธาตุไฟอันมหาศาลที่รวมอยู่ทั่วทั้งด้ามหอกก็สูญสิ้นแกนค้ำจุน ระเบิดสลายลง กลับคืนเป็นพลังวิญญาณพื้นฐานแห่งฟ้าดิน
แรงสะท้อนถาโถมเข้ามา เจียงอวิ๋นกระอักเสียงครางเบา ๆ ง่ามมือฉีกแตก หอกมังกรแทบหลุดจากมือ ร่างทั้งร่างเซถอย ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อและความตื่นตระหนก!
เพียงนิ้วเดียวก็สลายการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดได้!
หลังจากเจียงเยว่หลีชี้นิ้วออกไป ร่างของนางก็เลือนหายจากจุดเดิมราวภูตพราย
ชั่วพริบตาถัดมา นางปรากฏกายข้างเด็กหนุ่มชุดเขียวผู้ใช้“เคล็ดกระบี่เกิงจินแยกฟ้า”
เด็กหนุ่มกำลังฟันปราณกระบี่เกิงจินอันคมกริบไร้ผู้ต้านออกมาเต็มกำลัง ทว่าเจียงเยว่หลีกลับราวกับล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า นางยืนอยู่ตรงจุดที่พลังแท้ไหลเวียนอ่อนกำลังที่สุดบนเส้นทางปราณกระบี่พอดี อีกทั้งยังเป็นจังหวะหยุดชะงักเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ซึ่งเกิดจากบาดแผลเก่าทำให้พลังแห่งกระบี่ของเขาขาดช่วง
เจียงเยว่หลีประสานนิ้วเสมือนกระบี่ แล้วสะบัดเบา ๆ ใส่ด้านข้างของปราณกระบี่เกิงจินที่ดูราวกับไร้สิ่งใดทำลายได้
ดุจใช้แรงเพียงสี่ตำลึงปัดป่ายพลังนับพันชั่ง
“หึ่ง!”
ปราณกระบี่เกิงจินส่งเสียงคร่ำครวญ ทิศทางพลันเบี่ยงเบน ก่อนพุ่งเข้าใส่ชายร่างสูงผอมที่อยู่ข้าง ๆ และกำลังใช้ “เงามืดสังหารคู่” อย่างควบคุมไม่ได้!
“อะไรนะ?!” ชายร่างสูงผอมหน้าถอดสี รีบเปลี่ยนกระบวนท่า ยกตะขอคู่ขึ้นป้องกัน แต่กลับถูกรังสีปราณกระบี่ของพวกเดียวกันเล่นงานจนรับมืออย่างโกลาหล เลือดลมปั่นป่วน