ซูเหยาซึ่งอยู่รอบนอกจับตาดูด้วยความกังวล
หลังจากฝืนทนอยู่ได้สองชั่วยาม ในที่สุดเซวียนหยวนเฟิงก็รับไม่ไหว กระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะล่าถอยออกจากน้ำตกกระบี่อย่างหมดสภาพ เขามองเงาของมู่หรงหมิงเยว่ที่ยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่ลึกเข้าไปในม่านน้ำตก สีหน้าพลันย่ำแย่ถึงขีดสุด สุดท้ายก็จากไปโดยไม่หันกลับมามองอีก
ไม่นานนัก เงาร่างของเหยาชิงเยว่ก็ปรากฏขึ้นนอกน้ำตกกระบี่ หลังสังเกตการณ์อยู่ครู่หนึ่ง นางก็ตัดสินใจก้าวเข้าไปเช่นกัน
นางไม่ได้เข้าไปลึกเหมือนมู่หรงหมิงเยว่ แต่เลือกนั่งขัดสมาธิลงบริเวณชายขอบ พลังแสงจันทร์โอบล้อมร่าง ก่อนไหลซึมซับพลังดาวไท่อินในน้ำตกกระบี่เพื่อหลอมกายด้วยวิธีที่นุ่มนวลกว่า
จวินโม่เสียก็ซ่อนตัวอยู่ห่างออกไป จับตามองมู่หรงหมิงเยว่ที่อยู่ลึกเข้าไปในน้ำตกกระบี่ด้วยสายตาเย็นเยียบ แววตาเปลี่ยนแปรไม่แน่นอน ท้ายที่สุดก็อดใจไม่ไหว ก้าวเข้าสู่บริเวณชายขอบของม่านน้ำตกกระบี่
กายาเทพกลืนฟ้าหมุนโคจร พยายามกลืนกินพลังงานจากน้ำตกกระบี่ ทว่าใบหน้ากลับแปรเปลี่ยนทันที พลังงานที่นี่รุนแรงและปะปนกันเกินไป แม้จะกลืนกินได้ ก็ต้องสิ้นเปลืองแรงอย่างมหาศาลในการหลอมรวม สู้ใช้โอสถโดยตรงไม่ได้
เขาทำได้เพียงฝืนประคองตัวอยู่บริเวณรอบนอกที่สุด สีหน้าหม่นคล้ำ
หนึ่งวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ผู้คนเข้าออกบริเวณนอกน้ำตกกระบี่ไม่ขาดสาย บ้างทนไม่ไหวจึงถอยออกมา บ้างฟื้นฟูพลังแล้วกลับเข้าไปอีกครั้ง ทว่าไม่มีผู้ใดทนอยู่ในเขตใจกลางน้ำตกกระบี่ได้นานเท่ามู่หรงหมิงเยว่
ซูเหยาคอยเป็นห่วงอยู่ตลอด
ยามรุ่งสางของวันที่สอง จู่ ๆ ก็เกิดความเปลี่ยนแปลงขึ้น!
ครืน ๆ ๆ—!
น้ำตกกระบี่ธารดาราทั้งผืนพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
ราวกับถูกแรงดึงดูดบางอย่าง พลังแห่งดวงดาวและเจตจำนงกระบี่อันไร้ที่สิ้นสุดเริ่มหลั่งไหลบ้าคลั่งไปยังเขตใจกลาง รวมตัวกันเป็นกระแสน้ำวนขนาดมหึมา!
และใจกลางของกระแสน้ำวนนั้นก็คือมู่หรงหมิงเยว่!
กระบี่เฉียนคุนอวี่โจวเฟิงในมือนางเปล่งแสงเจิดจรัสยิ่งกว่าครั้งใด ราวกับแปรเปลี่ยนเป็นหลุมดำแห่งจักรวาลขนาดจิ๋ว กลืนกินเจตจำนงกระบี่แห่งดวงดาวที่ไหลมารวมกันอย่างตะกละตะกลาม!