เมื่อถานไถเสินซีร่วงหล่นลงมาพร้อมบาดแผลสาหัส สถานการณ์ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวก็พังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
เหนือสนามรบกลางเวหา ค่ายกลกระบี่สี่ลักษณ์สยบสวรรค์ที่หวังฉางเซิงกับอีกสี่คนร่วมกันตั้งขึ้น ในที่สุดก็ทานไม่ไหวภายใต้การรุมโจมตีอย่างบ้าคลั่งของมหาจักรพรรดิครึ่งก้าวทั้งสาม
“กร๊อบ—!”
เงามังกรครามแตกสลาย เงาพยัคฆ์ขาวมลายหาย เงาหงส์แดงเลือนสลาย เงาเสวียนอู่พังทลาย
เงาสัตว์เทพทั้งสี่ตราเผาแตกกระจายจนหมดสิ้น กระบี่เทพหลิงเซียวส่งเสียงคร่ำครวญ ตัวกระบี่ที่มีลวดลายสีเลือดสลัวดับลงอย่างสิ้นเชิง ก่อนร่วงหล่นจากกลางอากาศ
“พรวด—!”
หวังฉางเซิงกับอีกสี่คนกระอักเลือดออกมาพร้อมกัน ลมหายใจแห่งชีวิตร่วงโรยลงอย่างรวดเร็ว
พวกเขาเผาผลาญโลหิตแก่นแท้ไปมากมาย บัดนี้จึงเข้าสู่สภาพหมดเรี่ยวแรงใกล้สิ้นใจ
“ฮ่า ๆ ๆ! ค่ายกลกระบี่แตกแล้ว พวกเจ้ายังมีไม้ตายอะไรอีก?!” ราชันเจียวมารหัวเราะอย่างเหี้ยมเกรียม ร่างเจียวมารยาวนับล้านจั้งพลิกตวัด หมายฉีกร่างทั้งห้าคนเป็นชิ้น ๆ
“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวจบสิ้นแล้ว” จักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์กวาดตามองสนามรบด้วยดวงตามังกร น้ำเสียงเย็นชา
แม้จักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์ มหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจ และมหาจักรพรรดิมารฟ้าต่างได้รับบาดเจ็บ แต่พวกเขายังมีพลังต่อสู้อยู่
ทั้งสามลอยอยู่กลางฟ้า ก้มมองสนามรบเบื้องล่าง แววตาฉายประกายโหดเหี้ยม
“ศิษย์ของหลี่เทียนหยวนช่างภักดีนัก น่าเสียดายที่เอาไข่ไปกระทบหิน”
หัวทั้งห้าของมหาจักรพรรดิหมื่นปีศาจเอ่ยขึ้นพร้อมกัน “ฆ่าถานไถเสินซีก่อน จากนั้นสังหารทุกคนในดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวให้หมด แล้วค่อยบุกเข้าไปในหอคอยฟ้าดินเสวียนหวง ชิงต้นกำเนิดมหาจักรพรรดิมา!”
“ตรงกับใจข้าพอดี” เงาจักรพรรดิมารฟ้าบิดไหว ทวนเทพมารฟ้าชี้ลงไปเบื้องล่าง “เริ่มจากถานไถเสินซีก่อน”
มหาจักรพรรดิทั้งสามเห็นพ้องต้องกัน แล้วลงมือพร้อมกัน!
กรงเล็บมังกรของจักรพรรดิมังกรเผาสวรรค์ตะปบออกมา แม้ง้าวมังกรป่าจะหักไปแล้ว แต่กรงเล็บมังกรยังคงคมกริบ พุ่งเข้าใส่ศีรษะของถานไถเสินซี