ตูม——!
โลหิตเดือดพล่าน ผ่านไปชั่วครู่ แสงโลหิตสองสายก็พุ่งออกมาจากเศษเสี้ยวต้นกำเนิดที่หลงเหลือของบุตรเทพปีศาจสวรรค์ ก่อนจะสานประสานกันกลางอากาศเป็นภาพเลือนราง—เหนือซากปรักหักพังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ถานไถ มีบุรุษอาภรณ์เขียวยืนไพล่มืออยู่เบื้องหลัง ปลายกระบี่หยาดหยดโลหิต ใต้เท้าคือซากศพแตกกระจายของบุตรเทพปีศาจสวรรค์
แม้พลังบางอย่างที่บดบังลิขิตสวรรค์จะทำให้มองใบหน้าที่แท้จริงของบุรุษอาภรณ์เขียวไม่ชัด ทว่าด้วยอิทธิฤทธิ์หยั่งรู้เรื่องราวตั้งแต่อดีตจวบปัจจุบันของมหาจักรพรรดิปีศาจสวรรค์ เขาก็ยังอนุมานบางสิ่งจากเงาร่างนั้นได้ในพริบตา
“ดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว... ประมุขยอดเขา?” มหาจักรพรรดิปีศาจสวรรค์หรี่ตาลงเล็กน้อย ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตา
เขาไม่เคยคาดคิดว่าการตายของบุตรเทพปีศาจสวรรค์จะเกี่ยวข้องกับประมุขยอดเขาคนหนึ่งแห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียว ซึ่งดูเหมือนจะธรรมดาสามัญ
ที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าคือ ประมุขยอดเขาเล็ก ๆ แห่งดินแดนศักดิ์สิทธิ์หลิงเซียวผู้นั้นกลับมีพลังลึกล้ำยากหยั่งถึง ถึงกับเอาชนะยอดฝีมืออย่างสามราชันแห่งภูเขาหมื่นปีศาจของเขาได้
เขารู้ดีว่าผู้ที่สังหารบุตรเทพปีศาจสวรรค์ได้ย่อมมิใช่คนธรรมดา ยิ่งไปกว่านั้น อีกฝ่ายยังดูเหมือนจะมีพลังลึกลับที่บดบังลิขิตสวรรค์ได้ ยิ่งทำให้เขารู้สึกเหลือเชื่อ
“น่าสนใจ!”
มหาจักรพรรดิปีศาจสวรรค์หัวเราะเย็นชา ในแววตามีจิตสังหารวูบผ่าน
เดิมทีเขาคิดว่าการตายของบุตรเทพปีศาจสวรรค์อาจเป็นฝีมือของถานไถเสินซี หรือไม่ก็ยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิคนอื่น แต่กลับไม่คาดคิดว่าผู้ลงมือจะเป็นประมุขยอดเขาที่ไร้ชื่อเสียงเรียงนามคนหนึ่ง
แม้ไม่เคยพบหลี่เทียนหยวน แต่จากภาพเลือนรางนั้น เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายลึกล้ำยากหยั่งถึงที่แผ่ออกมาจากอีกฝ่าย ประมุขยอดเขาตัวเล็ก ๆ ไม่มีทางมีพลังเช่นนี้ได้เด็ดขาด