“หึ เจ้าหนู วันตายของเจ้ามาถึงแล้ว!”
เมื่อจินอู๋จิ้วเห็นท่าทางอ่อนแรงของหลี่เทียนหยวน ก็อดลำพองใจขึ้นมาไม่ได้
เขาเหวี่ยงจักรเทพสุริยันจันทราอีกครั้ง โจมตีหลี่เทียนหยวนอย่างดุดันยิ่งกว่าเดิม จักรเทพสุริยันจันทราแผ่พลังไร้ขอบเขต ราวกับดาวหางที่ลากหางยาว พุ่งตรงเข้าใส่หลี่เทียนหยวน
“ดูท่าจะฝืนรับตรง ๆ ไม่ได้แล้ว ต้องหาวิธีอื่น”
หลี่เทียนหยวนมีแววตาคมกริบดุจสายฟ้า จับจ้องจักรเทพสุริยันจันทราที่หมุนคว้างอย่างรวดเร็ว พลางครุ่นคิดหาทางรับมือ
เขารู้ดีว่าจักรเทพสุริยันจันทราในมือจินอู๋จิ้วคือที่พึ่งอันใหญ่หลวงที่สุดของอีกฝ่าย
ศาสตราเทพชิ้นนี้ไม่เพียงมีอานุภาพมหาศาล แต่ยังแฝงพลังแห่งกฎเกณฑ์อันแข็งแกร่ง ทุกครั้งที่โจมตียังชักนำพลังฟ้าดิน ทำให้ยากจะป้องกัน
หากต้องการเอาชนะอีกฝ่าย ก็จำต้องชิงศาสตราเทพอันทรงพลังชิ้นนี้มาให้ได้ก่อน
“โอกาสอยู่ตรงนี้!”
หลี่เทียนหยวนคิดในใจ
ในชั่วขณะที่จินอู๋จิ้วขว้างจักรเทพสุริยันจันทราออกไปเพื่อปลิดชีพ เขาก็เคลื่อนไหว
ร่างของเขาวูบไหวดุจสายฟ้า หายไปจากจุดเดิมในพริบตา เหลือไว้เพียงเงาร่างเลือนราง
พริบตาถัดมา เขาก็ปรากฏตัวบนเส้นทางที่จักรเทพสุริยันจันทรากำลังพุ่งผ่าน มือทั้งสองร่ายรำอย่างรวดเร็ว ปากพึมพำคาถา
“เคล็ดอักษรทหาร จงรวมตัว!” เสียงของหลี่เทียนหยวนดังก้องทั่วตำหนักเทพสุริยัน
มือทั้งสองของเขาร่ายรำอย่างรวดเร็ว ประสานตราประหลาดนับไม่ถ้วน แต่ละตราล้วนแฝงพลังมหาศาล ราวกับสามารถควบคุมศาสตราทั้งปวงในฟ้าดินได้