หลงอ้าวเทียน ฉินเทียน และบุคคลระดับบุตรศักดิ์สิทธิ์คนอื่น ๆ ต่างหมดสิ้นความตื่นเต้นและความสะใจเช่นก่อนหน้าไปนานแล้ว พวกเขามองร่างที่เข่นฆ่ากลางกองทัพนับพันอย่างอิสระราวกับไร้ผู้ใดขวางกั้นด้วยใบหน้าซีดขาว ความอิจฉาและความหวาดกลัวดุจงูพิษคอยกัดกินหัวใจ!
นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขาตระหนักอย่างชัดเจนถึงช่องว่างระหว่างตนกับเย่ฝาน ซึ่งกว้างใหญ่จนมิอาจข้ามพ้น! หากไม่มีว่าที่จักรพรรดิคอยคุ้มครอง เกรงว่าพวกเขาคงรับมืออีกฝ่ายได้ไม่ถึงกระบวนท่า!
“ไอ้เด็กสารเลว! บังอาจนัก!”
ราชันมังกรเถื่อนโกรธจนหนวดมังกรชี้ชัน ไล่ล่าอย่างบ้าคลั่ง กรงเล็บมังกรฟาดลงมาไม่หยุด ทว่าเย่เฉินกลับใช้เคล็ดอักษรสิงหลบหลีกได้อย่างเฉียดฉิวทุกครั้ง ซ้ำยังทำให้ผู้บำเพ็ญจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์บาดเจ็บไปไม่น้อย
ว่าที่จักรพรรดิอีกห้าคนต่างก็ไม่กล้าลงมือเต็มที่ เย่เฉินปะปนอยู่ท่ามกลางฝูงชน ทำให้พวกเขาไม่อาจใช้วิชาจู่โจมวงกว้างได้เลย!
การไล่ล่าครั้งนี้เริ่มตั้งแต่เย่เฉินทะยานออกจากทะเลธุลีหมื่นดารา แต่กลับกลายเป็นการสังหารหมู่อยู่ฝ่ายเดียวและการไล่ล่าอันสับสนวุ่นวาย!
ยอดผู้บาดเจ็บล้มตายของหกขุมอำนาจพุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ขวัญกำลังใจจวนเจียนพังทลาย
สีหน้าของว่าที่จักรพรรดิทั้งหกย่ำแย่ถึงขีดสุด
พวกเขาทั้งหกร่วมมือกันวางตาข่ายฟ้าดิน แต่ไม่เพียงจับเด็กหนุ่มรุ่นหลังคนหนึ่งไม่ได้อย่างรวดเร็ว กลับถูกอีกฝ่ายสังหารจนพวกตนแตกกระเจิง แล้วจะเหลือเกียรติยศอันใดอีก?!
“ปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว!” เทพศักดิ์สิทธิ์เทียนเสวียนคำราม “ตั้งค่ายกลหกประสานผนึกฟ้า จำกัดความเร็วของมันก่อน!”
ว่าที่จักรพรรดิทั้งหกประสานใจกันในพริบตา ร่างของพวกเขาวูบไหวเข้าประจำตำแหน่งทั้งหกทิศพร้อมกัน ก่อนจะประทับเคล็ดวิชาอันลึกล้ำออกมาทีละสาย!
หึ่ง!
ตาข่ายแสงขนาดมหึมาซึ่งก่อขึ้นจากกฎเกณฑ์หกชนิดรวมตัวกันเป็นรูปร่างในพริบตา ปกคลุมพื้นที่โดยรอบหลายสิบลี้ ภายในตาข่ายแสง มิติดูราวกับแข็งค้าง เคล็ดอักษรสิงของเย่เฉินจึงถูกจำกัดอย่างหนัก ร่างกายเริ่มเคลื่อนไหวเชื่องช้าลง!