เย่เฉินสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ สงบอารมณ์ตื่นเต้นลงเล็กน้อย ก่อนเงยหน้ามองไปยังส่วนลึกของดินแดนลับ
ที่นั่นมืดมิดลึกล้ำ อบอวลด้วยกลิ่นอายลึกลับ ราวกับกำลังเรียกให้เขามุ่งหน้าต่อไป
“ดินแดนลับแห่งนี้ดูไม่กว้างใหญ่ คิดไม่ถึงว่าจะซ่อนสมบัติล้ำค่าฟ้าดินไว้มากมายถึงเพียงนี้ ไม่รู้ว่าข้างในยังมีสมบัติอื่นอีกหรือไม่ ในเมื่อมาแล้ว ข้าก็ต้องสำรวจให้ทั่วสักหน่อย”
เย่เฉินเลียริมฝีปาก แววตาเผยความละโมบและคาดหวัง
คิดได้ดังนั้น เขาก็มุ่งหน้าเข้าไปยังส่วนลึกของดินแดนลับ
เขาค่อย ๆ เดินไปอย่างระมัดระวัง ระวังความเคลื่อนไหวรอบด้านอยู่ตลอดเวลา
แม้ดินแดนลับถ้ำสวรรค์แห่งนี้จะดูสงบ ทว่าผู้ใดจะรู้ว่าภายในซ่อนอันตรายเช่นไรไว้บ้าง
ระหว่างเดินอยู่ เย่เฉินพลันหยุดฝีเท้า เขาสัมผัสได้ว่าด้านหน้าคล้ายมีกระแสพลังวิญญาณอันแข็งแกร่ง อีกทั้งยังมีเสียงประหลาดแว่วมาเป็นระยะ
“หรือด้านหน้าจะมีสมบัติล้ำค่า หรือไม่ก็สัตว์ปีศาจทรงพลังอยู่?”
เย่เฉินคาดเดาในใจ ใบหน้าเผยรอยยิ้มตื่นเต้น เขาเร่งฝีเท้า ลอบเข้าใกล้ทิศทางที่กระแสพลังวิญญาณแผ่ออกมา
เมื่อเข้าไปใกล้ เย่เฉินก็พบว่าด้านหน้าเป็นแอ่งน้ำขนาดมหึมา
ภายในแอ่งน้ำอบอวลด้วยพลังวิญญาณเข้มข้น ผิวน้ำยังเกิดระลอกคลื่นขึ้นเป็นครั้งคราว
กลางแอ่งน้ำมีวัตถุชิ้นหนึ่งเปล่งประกายห้าสี แสงนั้นเองที่ดึงดูดความสนใจของเย่เฉิน
“สมบัติอยู่ใต้น้ำหรือ?”
เย่เฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจลงไปดูใต้น้ำ
เขาใช้วิชาหลบวารี ค่อย ๆ ดำลงไป
ยิ่งเข้าใกล้วัตถุนั้น เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงพลังอันแข็งแกร่งที่โถมเข้าปะทะ
เมื่อมองเห็นวัตถุนั้นชัดเจน ในใจก็อดสูดลมหายใจเฮือกหนึ่งไม่ได้
ที่แท้สิ่งนั้นคือหีบสมบัติขนาดใหญ่ บนหีบสลักอักขระลึกลับไว้เต็มไปหมด ทั้งยังแผ่กระแสพลังวิญญาณอันทรงพลังออกมา
ขณะที่เย่เฉินกำลังจะยื่นมือไปเปิดหีบ พลันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายที่จู่โจมมาจากด้านหลัง