เย่เฉินเคลื่อนไหวหลบหลีกการโจมตีของอสูรน้ำแข็งได้อย่างคล่องแคล่ว เขาใช้เคล็ดวิชามังกรคชสารเก้ากระถาง พลังมังกรช้างพลุ่งพล่าน ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ทุกครั้งที่หลบหลีกล้วนพอดิบพอดี ราวกับคาดการณ์เส้นทางการโจมตีของอสูรน้ำแข็งไว้ล่วงหน้าแล้ว
การโต้กลับของเขาก็เฉียบคมไม่แพ้กัน ทุกหมัดแฝงพลังแห่งดวงดาวและพลังแห่งความโกลาหล ทำให้อสูรน้ำแข็งตั้งรับไม่ทัน
“ฮึ ดูสิว่าเจ้าจะทนได้อีกนานแค่ไหน!”
เย่เฉินแค่นเสียง เขาตัดสินใจเผด็จศึกให้เร็วที่สุด
เขาสำแดงธงดารารอบฟ้า พลังแห่งดวงดาวบนผืนธงพลุ่งพล่าน แปรเป็นลำแสงดาราพร่างพราวหลายสายพุ่งเข้าโจมตีอสูรน้ำแข็ง
ภายใต้การโจมตีด้วยพลังแห่งดวงดาว ร่างของอสูรน้ำแข็งปรากฏบาดแผลขึ้นหลายแห่ง พลังของมันค่อย ๆ อ่อนกำลังลง
การโจมตีของมันไร้เรี่ยวแรงลงเรื่อย ๆ ความเร็วก็ช้าลงทุกขณะ
“จบกันแค่นี้!”
เย่เฉินตะโกนก้อง ก่อนสำแดงพลังของไข่มุกวิญญาณต้นกำเนิดแห่งความโกลาหล ไอแห่งความโกลาหลแปรเป็นมังกรเทพแห่งความโกลาหลขนาดมหึมา พุ่งเข้าใส่อสูรน้ำแข็ง
มังกรเทพแห่งความโกลาหลกางเขี้ยวกางเล็บ แผ่กลิ่นอายทรงพลัง ราวกับจะกลืนกินอสูรน้ำแข็งทั้งตัว
“ตูม!” มังกรเทพแห่งความโกลาหลพุ่งชนร่างของอสูรน้ำแข็งอย่างรุนแรง ไอแห่งความโกลาหลเข้าปกคลุมร่างมันในพริบตา เสียงกรีดร้องแหลมบาดหูพลันดังขึ้น