เซี่ยหานอี๋ใจสะท้าน ก่อนความยินดีล้นปรี่จะพลันเอ่อขึ้นมา “ท่านบรรพชน ในที่สุดท่านก็ฟื้นแล้ว!”
นางรีบส่งเสียงตอบกลับในใจ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความยินดีที่ได้พบกันอีกครั้งหลังจากพรากจากกันเนิ่นนาน
ผู้ที่สถิตอยู่ในหยกพกชิ้นนี้ก็คือเซี่ยเทียนอวี่ ปฐมบรรพชนผู้ก่อตั้งตระกูลเซี่ย หรือมหาจักรพรรดิเทียนอวี่นั่นเอง
ยอดฝีมือระดับมหาจักรพรรดิผู้เคยผงาดทั่วหล้า ประสบมหันตภัยในเขตต้องห้ามแห่งชีวิตเมื่อหลายหมื่นปีก่อน เหลือเพียงเศษเสี้ยววิญญาณที่รอดมาได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะเข้าสิงอยู่ในหยกพกชิ้นนี้
เมื่อร้อยปีก่อน ครั้นตระกูลเซี่ยล่มสลาย เซี่ยหานอี๋บังเอิญได้หยกพกชิ้นนี้มา จึงล่วงรู้ความลับที่ซ่อนอยู่ภายใน
และเป็นเพราะมหาจักรพรรดิเทียนอวี่ นางจึงมีวาสนาได้รับตราราชโองการเซียนไท่หยวน และได้ก้าวเข้าสู่จวนเซียนไท่หยวน
ทว่า ระหว่างการแย่งชิงตราราชโองการเซียนไท่หยวน มหาจักรพรรดิเทียนอวี่สูญเสียพลังไปมากจนเข้าสู่ห้วงนิทรา กระทั่งบัดนี้จึงฟื้นคืนสติ
“อืม ครานี้หลับไปนานเหลือเกิน”
มหาจักรพรรดิเทียนอวี่พยักหน้า พลังวิญญาณของเขาไหววูบอยู่ในหยกพก สายตาทอดผ่านหยกออกไปสำรวจโลกน้ำแข็งขาวโพลนโดยรอบ
“กลิ่นอายของที่นี่... หนาวเหน็บจนฟ้าดินสะท้าน กฎเกณฑ์เข้มงวด ทว่ากลับแฝงด้วยปราณเหมันต์ทมิฬอันเข้มข้นยิ่ง... ดี ดีเหลือเกิน! หรือที่นี่จะเป็นแดนลับน้ำแข็งเสวียนในจวนเซียนไท่หยวนที่เล่าขานกัน?”
น้ำเสียงของเขาแฝงความเก่าแก่ผ่านกาลเวลาและความใคร่รู้ไว้หลายส่วน